tag:blogger.com,1999:blog-36908452011-07-31T02:11:06.239+04:30maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comBlogger3281100tag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-71276096758628311242010-02-17T17:13:00.002+03:302010-02-17T17:17:54.298+03:30زبان بند آمده<br />قلم خشکیده<br />حتی دیگر دکمه های کیبورد هم اعجاز نمی کنند...<br />اندک مویی سفید ، امید خاموش ، کوچه ها بند بست<br />تکرار تکرار تکرار<br />صداهای مرکب ، تباهی هستی یا هستی تباهی<br />تکرار تکرار تکرار<br />اینجا کاغذ پاره دیجیتالی فراموش شده من ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-7127609675862831124?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-24611260200355012942010-02-17T17:07:00.000+03:302010-02-17T17:08:16.632+03:30و زمان چه زود می گذرد بی آنکه بنویسی ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-2461126020035501294?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-56759560855616889692008-12-27T17:43:00.000+03:302008-12-27T17:45:57.370+03:30سالهاست که خاک می خورد اینجا !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-5675956085561688969?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-53027789657049443972008-02-24T15:42:00.002+03:302008-02-24T15:46:24.435+03:30سلام و خداحافظ وبلاگستان<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-5302778965704944397?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-11466805972430975772007-09-03T16:28:00.000+03:302007-09-03T16:29:26.449+03:30نوشته هایی که چند ساعت پیش ، چند روز پیش ، چند ماه پیش نوشته شده بودند...<br /><br /><br />1- <br />باز باران با ترانه... <br />کيک مي خوريم به رنگ سبز منهاي آبي ... عاشق مي شويم، تايتانيکي غرق مي شويم ... وام مي گيريم بنزين مي زنيم .. قسط مي دهيم سه ليتر سه ليتر ... <br />هاي يا ايها الناس ؟! مومنين و مومناتمان کجاس؟! <br />با خيابان خدا ازدواج موقت مي کنيم ... ساعتي 300 تومن ! مبارک باشد! راه مي رويم شاتوت مي خوريم بدون ه دو چشم ! قدم مي زنيم پاستا مي خوريم با سس خامه ! آهاي اي مردمان بي خامه ؟ دلداران را چه شد ؟ <br />کو جو کو ؟! کجاييد ؟! ز اينجا و آنجا دگر من کس نمي بينم ! اي کس بي کسان ! <br />با رب العالمين ! با اين عالمين هستي ؟ <br />ما که همه مستيم ! <br />مي خوريم کباب مانچي با طمع پيتزاي بيکن کرانچي ، کله پاچه با سس قارچ ، آبگوشت کالباس ، بابا کجاست اين مشتي عباس ؟! هنوزم مردهاي مست کوچه تلو تلو مي خورن تو پيچ تاب کوچه؟ <br />گرد مي زنيم ، گردباد مي رويم ، اسپايسي مي شويم ، روي تردميل تباهي مي دويم ! <br />من جيغ مي زنم روي پلي در ميان لنگرگاه .... من فرياد مي زنم ميان چهار خانه هاي آبي و سپيد ، من مي رقصم ميان نارنجي هاي غروب ... <br />دستانت گرم است ، لبانت بوسيدني و من بي تابتت ! اي همه تابم ! نمي دانم تا کي تاب من داري اي بي تاب ترينم ! <br />با باران با ترانه ! <br />مي چکد بر بام خانه ! <br /><br />2-<br />ندارد يار ياد ... <br />ندارد ياد يار ... <br />يار ياد مارا ديگر ندارد و ياد ما نيز از يار دگر چيزي بر يادش نمانده است... <br />اين رسم روزگاريست که در ميان حرکت دو مهره شطرنجش تو نفس مي کشي ... <br />ثانيه ها مي گذرد بدون لمس عشق <br /><br /><br />3-<br />به دنبال چه آمده ايد به اينجا ؟! <br />بگذاريد که خاک بخورد، فراموش شود، اينجا ديگر حياتي نيست، مردي نيست، زني نيست، اينجا توقفگاه نوشته هاي بدردنخوري است که براي اسقاط آورده شده اند، اينجا گورستان يادهاست، فرياد يا نجوا چه فرقي دارد، زماني که گوشها نمي خواهند بشنوند فرياد همان را بدست آورد که نجوا بدست مي آورد، پوچستاني در هيچستان، ما بزرگ شده ايم و تقريبا پير، احساس ديگر غريب است براي اين جسم اين خاک اين آب اين سرزمين... <br />قصه هاي بي پايان را دوست دارم، قصه عشقهاي بي پايان را دوست دارم، اما حيف که پامچال ها عمرشان يکسال است... <br />مي شنوي عزيزم ؟! آيا عزيزي هست هنوز که مرا ياري دهد ؟! <br />گالان اوجا دلم تنگ است براي قصه هاي صحرا... مي خواهم گندم ها را آتش بزنم ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-1146680597243097577?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-81435666629899741772007-05-24T12:37:00.000+03:302007-05-24T12:39:39.441+03:3026تمام شد ...<br />27 آغاز شد<br />این خوب است یا بد ؟!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-8143566662989974177?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-30319642407845892452007-05-04T00:25:00.000+03:302007-05-04T00:39:32.119+03:30<div align="right">1.<br />هیچ مگویم که که گفتن گویای هیچ گفتنی نیست ...<br /><br />2.<br />زیر پتویی از برف سهند آرام بخواب که ما نیز زیر پتویی از خاطره خفته ایم ...<br /><br />3.<br />James Blunt …. Chasing Time The Bedlam Sessions آهنگ Goodbye my lover می چسبد ...<br /><br /></div><div align="center">Did I disappoint you or let you down?<br />Should I be feeling guilty or let the judges frown?<br />‘Cause I saw the end before we’d begun,<br />Yes I saw you were blinded and I knew I had won.<br />So I took what’s mine by eternal right.<br />Took your soul out into the night.<br />It may be over but it won’t stop there,<br />I am here for you if you’d only care.<br />You touched my heart you touched my soul.<br />You changed my life and all my goals.<br />And love is blind and that I knew when,<br />My heart was blinded by you.<br />I’ve kissed your lips and held your head.<br />Shared your dreams and shared your bed.<br />I know you well, I know your smell.<br />I’ve been addicted to you.<br />Goodbye my lover.<br />Goodbye my friend.<br />You have been the one.<br />You have been the one for me.<br />I am a dreamer but when I wake,<br />You can’t break my spirit - it’s my dreams you take.<br />And as you move on, remember me,<br />Remember us and all we used to be<br />I’ve seen you cry, I’ve seen you smile.<br />I’ve watched you sleeping for a while.<br />I’d be the father of your child.<br />I’d spend a lifetime with you.<br />I know your fears and you know mine.<br />We’ve had our doubts but now we’re fine,<br />And I love you, I swear that’s true.<br />I cannot live without you.<br /><br />Goodbye my lover.<br />Goodbye my friend.<br />You have been the one.<br />You have been the one for me.<br /><br />And I still hold your hand in mine.<br />In mine when I’m asleep.<br />And I will bear my soul in time,<br />When I’m kneeling at your feet.<br />Goodbye my lover.<br />Goodbye my friend.<br />You have been the one.<br />You have been the one for me.<br />I’m so hollow, baby, I’m so hollow.<br />I’m so, I’m so, I’m so hollow<br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-3031964240784589245?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-57764911555052833162007-04-26T01:32:00.000+03:302007-04-26T01:40:17.627+03:30<div align="right">در شهرمان<br />در شهر ما<br />در شهر من<br />تهران<br />چه چيز ها که نميبيني </div><div align="right"><br />ديروز در شهرمان چيزهايه عجيبي ديدم.<br />ديروز در يک آن پسري ديدم .<br />پسري ديدم که عشق ميورزيد.<br />پسري که به دختر رهگذري عشق ميورزيد .<br />عشقي پاک<br />عشقي پاک تر از عشق مادري به فرزندش.<br /></div><div align="right"><br />ديروز مرد خياطي ديدم .<br />مرد خياط شاگردي داشت.<br />مرد خياط به شاگردش ميگفت آقايه .. </div><div align="right">ديروز پدري ديدم .<br />پدري متشخص<br />پدر پسري داشت<br />هوي توله سگ بيا اينجا<br /><br /><br />ديروز در شهرمان تهران<br />ديروز پشت چراغ<br />دخترکي ديدم ميرقصيد<br /> چه زيبا ميرقصيد<br />عروسکي بود<br />عروسکي بود در آن ميان<br />در ميان آهن پاره ها<br />فقر عروسک گردان او بود.<br />چه عروسک گردان زبر دستي.<br /><br /><br />ديروز مردي ديدم ميگريست.<br />زندگي او را ميگرياند.<br />مردي ديدم .<br />شايد مدتها بود مرد نديده بودم.<br />شايد ديگر مردي نبينم.<br /></div><div align="right"><br />ديروز دزدي ديدم<br />دست نداشت.<br />ديروز دزدي ديدم<br />دزدي ديدم<br />با دستانش گلويه يک ملت را ميفشرد.<br /><br /><br />ديروز فاحشه اي ديدم.<br />فاحشه اي پاک.<br />ديروز زن پاکي ديدم<br />زن پاکي<br />زن پاکي فاحشه.<br /><br /><br />ديروز مردي ديدم<br />مردي ديدم<br />غذايش را با محتاجي تقسيم کرد.<br />ديروز ربا خواري ديدم<br />رباخواري ديدمم<br />خيرات ميداد.<br /><br /><br />ديروز رفتگري ديدم کنار خيابان<br />کنار خيابان<br />نماز ميخواند<br />ديروز در آئينه<br />در آئينه<br />پسري ديدم در آرزويه دو رکعت نماز<br /></div><div align="right"><br />نوشته از خودم نیست ، مال برادر ستمکس است در سایتی در ناکجا آباد!</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-5776491155505283316?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-35552455266768140752007-04-24T22:12:00.001+03:302007-04-24T22:12:28.874+03:30<div align="right">دیگر کسی آوای شرقی سر نمی دهد ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-3555245526676814075?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-44399647956955208902007-04-17T00:29:00.000+03:302007-04-17T00:35:44.104+03:30<div align="right">1.<br />شازده کوچولو امشب به سیاره من آمد<br />گفت چه کار می کنی ...<br />گفتم می می خورم<br />گفت می می خوری که چی را فراموش کنی ؟<br />گفتم خودم را ...<br />گفت که چرا خودت را می خواهی فراموش کنی ؟<br />گفتم می خواهم خودم را فراموش کنم تا خودم را پیدا کنم ...<br />شازده کوچولو در حالی که زیر لب می گفت این آدم نابزرگها راستی راستی چقدر عجیب اند، گیج تر از همیشه رفت !<br /><br /><br />2.<br />ساعت ها به احترام ثانیه هایی که میمیرند 3600 ثانیه سکوت می کنند ... !<br /><br /><br />3.<br />چند روزی دلم برای آقای رئیس جمهور تنگ شده ، توی تیتر اخبار BBC نمی بینمش !<br /><br /><br />4.<br />سه ماه و اندی گذشت ... خورشید هنوز همان خورشید و ماه هنوز همان ماه است و من هم هنوز با همان حال و هوا !<br /><br /><br />5.<br />توی شهر که راه می روم ...<br />یه دوست به یه دوست گفت ، یه دوست دختر گرفتم خوشگل ، خوشتیپ و خوش هیکل ...<br />دوست زیر لب خندید ...<br />دنیا این روزها همه چیزش بوی سکس و اسکناس گرفته ! چه سری است که اسکناس بدون انا می شود سکس!!<br />توی شهر که راه می روم ...<br />جلوی ساندویچی شلوغه، جلوی لباس فروشی شلوغه، جلوی کبابی دربند شلوغه یه کتاب فروشی دیدم رفتم توش، خوشحال شدم یه نفر توی کتاب فروشی دیدم، رفت که دم صندوق حساب کنه، 2 تا کتاب داشت، برطرف کردن چین و چروک صورت با ماساژ ! دومیش راهنمای مسائل جنسی !<br />توی شهر دیگه راه نمی روم !<br /><br /><br />6.<br />دستمال من زیر درخت آلبالو همچنان گم شده ...<br /><br /><br />7.<br />زمین هایی که زیر آنها لوله گاز رد شده است را شخم نزنید ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-4439964795695520890?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-53299138741596930412007-04-01T18:59:00.000+03:302007-04-01T19:02:30.232+03:30<div align="right">روزها می گذرد ، انگار عاشقی را فراموش کرده ام …کتابهایی که 10 سال پیش می خواندم توی کتابخانه چشمک می زند ، می گویند بیا منو بخون … بی اختیار یکی یکی کتابها از توی کتابخونه به سمت تخت خوابم پرواز می کند ، مثل پرستوهایی که آشیانشان را پیدا کرده اند … سلام شازده کوچولو … سلام کویر … سلام نادر ابراهیمی … سلام شریعتی … سلام سارتر …<br />سلام مازیار …<br />داره عاشقی یادم میاد … اما خوب خیلی کنده … ما مسخ شده ایم توی روزمرگی … توی پول … توی مشروب … توی همش توی فکر این بودن که امشب چطوری بیشتر خوش بگذرونیم … توی اینکه آخر هفته کجا بریم …<br />خیلی دلم تنگ شده واسه اینکه موقع خوابیدن به کسی فکر کنم … صبح که از خواب پا می شم به کسی فکر کنم … دلم واسه خودم دلم تنگ شده …<br />فوق لیسانس یه ماهه دیگه تمومه … دلم خیلی وقته واسه کلاسهای دانشگاه تنگ شده … دلم می خواهد امسال کنکور لیسانس بدم … شک دارم که ریاضی بخونم یا فلسفه شایدم پزشکی … هرچی باشه مهندسی نیست …<br />سی دی های ده سال بهم دارن می گن بیا منو گوش کن … برم سراغشون !<br /><br />فعلاً<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-5329913874159693041?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-75042830881487356512007-03-26T01:52:00.000+03:302007-03-26T01:56:35.840+03:30آیا می توانیم یک مرد باشیم و اندکی هم چشم پاک باشیم ؟!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-7504283088148735651?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-66695075794275361312007-03-19T02:10:00.000+03:302007-03-19T02:15:12.313+03:30<div align="right">تنگ دل ما ماهی سرخ نداشت ...</div><div align="right">اصلا شاید تنگی نبوده است ...</div><div align="right">اینجا دیگر نه ماهی سرخی است و نه تنگی و نه دلی و دلداری</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-6669507579427536131?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-26985810580408896522007-03-16T00:32:00.000+03:302007-03-16T00:37:56.029+03:30دوستان شرح پربيشاني من گوش كنيد<br />داستان غم پنهاني من گوش كنيد<br />قصه ئ بي سر وساماني من گوش كنيد<br />گفت وگوي من و حيراني من گوش كنيد<br />شرح اين آتش جان سوز نگفتن تا كي<br />سوختم سوختم اين راز نهفتن تا كي<br />روزگاري من و دل ساكن كويي بوديم<br />ساكن كوي بت عربده جويي بوديم<br />عقل ودين باخته ، ديوانه رويي بوديم<br />بسته ئ سلسله ئ سلسله مويي بوديم<br />كس در آن سلسله غير از من و دل بند نبود<br />يك گرفتار از اين جمله كه هستند نبود<br />نرگس غمزه زنش اينهمه بيمار نداشت<br />سنبل پرشكنش هيچ گرفتار نداشت<br />اينهمه مشتري و گرمي بازار نداشت<br />يوسفي بود ولي هيچ خريدار نداشت<br />اول آن كس كه خريدار شدش من بودم<br />باعث گرمي بازار شدش من بودم<br />عشق من شد سبب خوبي و رعنايي او<br />داد رسوايي من شهرت زيبايي او<br />بسكه دادم همه جا شرح دلارايي او<br />شهر پر گشت ز غوغاي تماشايي او<br />اين زمان عاشق سرگشته فراوان دارد<br />كي سر برگ من بي سر و سامان دارد<br />چاره اينست و ندارم به ازاين راي دگر<br />كه دهم جاي دگر دل به دل آراي دگر<br />چشم خود فرش كنم زير كف پاي دگر<br />بر كف پاي دگر بوسه زنم جاي دگر<br />بعد ازاين راي من اينست وهمين خواهد بود<br />من بر اين هستم و البته چنين خواهد بود<br />پيش او يارنو و ياركهن هردو يكي است<br />حرمت مدعي و حرمت من هردو يكي است<br />قول زاغ وغزل مرغ چمن هردو يكي است<br />نغمه ئ بلبل و غوغاي زغن هردو يكي است<br />اين ندانسته كه قدر همه يكسان نبود<br />زاغ را مرتبه ئ مرغ خوش الحان نبود<br />چون چنين است پي كار دگر باشم به<br />چند روزي پي دلدار دگر باشم به<br />عندليب گل رخسار دگر باشم به<br />مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به<br />نو گلي كو كه شوم بلبل دستان سازش<br />سازم از تازه جوانان چمن ممتازش<br />آن كه برجانم ازاو دم به دم آزاري هست<br />مي توان يافت كه بردل زمنش باري هست<br />از من و بندگي من اگرش عاري هست<br />بفروشد كه به هر گوشه خريداري هست<br />به وفاداري من نيست در اين شهر كسي<br />بنده اي همچو مرا هست خريدار بسي<br />مدتي در ره عشق تو دويدم بس است<br />راه سد باديه ئ درد بريدم بس است<br />قدم از راه طلب باز كشيدم بس است<br />اول و آخر اين مرحله ديدم بس است<br />بعد از اين ما و سر كوي دل آراي دگر<br />با غزالي به غزلخواني و غوغاي دگر<br />تو مپندار كه مهر از دل محزون نرود<br />آتش عشق به جان افتد و بيرون نرود<br />وين محبت به سد افسانه وافسون نرود<br />چه گمان غلط است اين برود چون نرود<br />چند كس از تو و ياران تو آزرده شود<br />دوزخ از سردي اين طايفه افسرده شود<br />اي پسر چند بكام دگرانت بينم<br />سرخوش و مست ز جام دگرانت بينم<br />مايه ئ عيش مدام دگرانت بينم<br />ساقي مجلس عام دگرانت بينم<br />تو چه داني كه شدي يار چه بي باكي چند<br />چه هوسها كه ندارند هوسناكي چند<br />يار اين طايفه ئ خانه برانداز مباش<br />ازتوحيف است به اين طايفه دمسازمباش<br />مي شوي شهره به اين فرقه هم آوار مباش<br />غافل از لعب حريفان دغا باز مباش<br />به كه مشغول به اين شغل نسازي خود را<br />اين نه كاري ست مبادا كه ببازي خود را<br />در كمين تو بسي عيب شماران هستند<br />سينه پردرد زتو كينه گذاران هستند<br />داغ بر سينه زتو سينه فكاران هستند<br />غرض اينست كه در قصدتو ياران هستند<br />باش مردانه كه ناگاه فقايي نخوري<br />واقف كشتي خود باش كه پايي نخوري<br />گرچه از خاطر وحشي هوس روي تو رفت<br />وز دلش آرزوي قامت دلجوي تو رفت<br />شد دل آزرده و آزرده دل ازكوي تو رفت<br />با دل پرگله از ناخوشي خوي تو رفت<br />حاش لله كه وفاي تو فراموش كند<br />سخن مصلحت آمیز کسان گوش کند<br /><br />وحشی بافقی<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-2698581058040889652?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-65035248934026724492007-03-10T01:19:00.000+03:302007-03-10T01:22:23.548+03:30<div align="right">نیم بزرگتر است یا یک ؟</div><div align="right"> چهارده قرن درد ما این است ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-6503524893402672449?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-37729940407985999562007-03-08T22:36:00.000+03:302007-03-08T22:42:49.472+03:30مرغ ماهی خوار بود یا حشره خوار ... نمی دانم ...<br />درها را پشت سر خودم قفل می کردم ...<br />درها را باز می کرد با منقارش ...<br />ترسیده بودم و عرق می کردم ...<br />به من رسید ... به پاهایم نوک زد ...<br />گردنش را گرفتم و فریاد زدم ...<br />از خواب بیدار شدم ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-3772994040798599956?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-46244735850132134302007-03-05T16:46:00.000+03:302007-03-05T16:48:29.456+03:30سکوت ....<br />این سکوت فریادها گوشهایم را کر کرد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-4624473585013213430?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-84703334975453692942007-02-26T22:35:00.000+03:302007-02-26T22:38:04.067+03:30شاخه های عشق بریده می شوند بی آنکه ریشه ها بخشکند … وای بر آن روزی که جنگلی از ریشه باقی بماند …<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-8470333497545369294?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1171626093186901382007-02-16T15:08:00.000+03:302007-02-16T15:11:33.203+03:30<div align="right">من از تلنبار ثانیه های کپک زده ای می آیم ...</div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-117162609318690138?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1161988649712909212006-10-28T02:05:00.000+03:302006-10-28T02:07:29.726+03:30<div align="right">برای خودم ...<br /><br />سلام خودم ، خوبی ؟!<br />سالها بود که گمت کرده بودم ، مرا ببخش که من تو را گم کردم ، پنج شش سالی می شود ، دلم خیلی تنگ شده بود برات لعنتی ...<br />میون این همه روزمرگی و توی قالب این و اون رفتن یادم رفت که کی بودم ، می خواستم کجا برم ، امشب کتاب هبوط در کویر رو که کلی خاک روش نشسته بود از توی کتابخانه بعد سالها برداشتم ، حدود 15 سال پیش بود ، یه بچه راهنمایی که زورکی کتابهای درسیش رو می خوند واسه فضولی این که ببینه خواهر بزرگترش چی می خونه کتاب خواهرش رو برداشت و خوند ، زیاد چیزی نمی فهمید ، دوباره خوند ، باز نفهمید ، اما فهمید که یه چیزهایی می گه ، هجده ساله که شد بعد چهار بار خوندن تازه فهمید بعضی جاهاش رو ، امشب جمله ها برق می زدند ، " مرغانی که فقط شکم را سیر می کنند ، نه دل را " جمله ای که حکایت شش سال اخیر زندگی من بود ، " عشق ، در اوج اخلاصش ، به ایثار رسیده است و در اوج ایثارش ، به قساوت " . آری قساوت ...<br />یادم رفت که نوشتن برای فراموش کردن است نه به یاد آوردن ، نه من می نویسم دکتر ، که به یاد بیاورم خودم را ، خود مازیارم را ، کجایی مازیار ؟! غرق در درس و کار و درس و درس و مدرکی پس مدرک دگر ، غرق در امروز زنگ زدن و فردا زنگ زدن و پس فردا زنگ زدن ... این تلفن نیست که زنگ می زند ، این وجود توست که دارد زنگ می زند و به گودال تاریخ می پیوندد ... امروز بیرون رفتن و فردا بیرون رفتن و پس فردا بیرون رفتن ، این رفتن به کجاست جز قهقرای چندین ساله ، یادت هست ، کوه می ایستد تا ابرها بر قله اش بوسه زنند ...<br />طبلهای سکوت می نوازنند ... نت هایش را دنبال می کنم ... آیا کسی هست که می شنود ؟!<br />می خوانم نت ها را<br />ابدیت<br />روشنایی<br />بی زمانی<br />سکوت<br />سکوت<br />نهایت<br />بی نهایت<br /><br />بخوان به نام خداوندی که به آن ایمان آوردی<br />بنام خداوند که قلم را آفرید و قسم خورد به قلم<br /><br />می شکنم ، به نام خداوندم ، به نام خودم ، این ناخودی که بر خود ، خود ساختم ، می شکنم این بت را ، این تابو را ، این توتم را ... می شکنم این مقدس ناخودم را ... این صلب ، این محکم ، این هزار رنگ که از هر کسی رنگی گرفته است ... <br /><br />ابراهیم می فهممت ، امشب اسماعیلم را من خواهم کشت ، حتی اگر جبرئیل بیاید ، تبرت را می خواهم تا پوست بیاندازم ...<br /><br />تشنه ام ، سیرابم کن<br />نهایت من ؛<br />بی نهایت من<br />سیرابم کن ای من ، ای من ذاتی من ، بنویس ای قلم من ، ای دست من ، ای ذهن من ...<br />می نویسمت تا پیدات کنم<br />" خودم "<br /><br /><br />مازیار<br /><br />تقدیم به همه کسانی که خود مرا ویران کردند و ساختند ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-116198864971290921?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1160163474382723412006-10-06T23:05:00.000+03:302006-10-06T23:07:54.396+03:30<div align="right">چقدر سخته یاد آوردن پسورد بلاگر رو بعد یک قرن !!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-116016347438272341?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1144968021317973042006-04-14T02:03:00.000+03:302006-04-14T02:10:21.330+03:30<div align="right">عليرضا قزوه<br /></div><div align="right"><strong>گروه خوني من درياست</strong></div><div align="right"> </div><div align="right"><br />آدم بالا مي‌آورد<br />از بس بالا و پايين مي‌دود<br />سد اميركبير تير خورده است<br />چرا اخبار نمي‌گويد؟<br />ناصرالدين شاه با قليانش شليك مي‌كند<br />چرا اخبار نمي‌گويد؟<br />آب‌ها هرز مي‌روند وآدم‌ها هرز<br />چرا اخبار نمي‌گويد؟<br />در هر اداره‌اي<br />ناصرالدين شاه<br />ايستاده با تپانچه‌اش<br />به انتظار من!<br />به سبيل مباركت قسم آقاي دكتر!<br />من ديوانه نيستم<br />فقط آدم بالا مي‌آورد<br />و پايين مي‌رود آدم<br />سقوط مي‌كنند برج‌هاي مراقبت<br />اين قرص‌ها را از بلاد خارجه آوردند<br />تا من غني سازي شوم<br />صد ديپلمات بالا مي‌روند و<br />چند ميليارد مي‌سوزد نفس‌هايم<br />(گفتم كه من نفسم مي‌گيرد<br />به بوي الكل اين تب سنج‌ها هم حساسم)<br />دارم صندوق‌هاي مهمات را مي‌شمارم از اول<br />هزار صندوق پايين<br />ده تابوت بالا<br />سهام مرگ چند است حالا؟<br />لطفا با آن ماشين حسابت اين‌ها را ضرب كن در من<br />مرا ضرب كن در ستاره و موشك<br />موشك را ضرب كن در باران و باران را ضرب كن در گل<br />تمام زخم‌ها را ضرب كن در تمام درياها<br />ببينم! دلتنگي‌ام چند شد؟<br />دارند تير خلاص مي‌زنند به ما<br />وقت نداريم<br />من مي‌پرسم تو كوتاه جواب بده!<br />اگر تو ناصرالدين شاه نيستي<br />كه روپوش سپيد پوشيده<br />و اين كه بر گوشت گذاشته‌اي<br />تپانچه نيست<br />لطفاً بگو:<br />چه مي‌شوند استخوان‌ها و گوشت‌ها؟<br />- خاك!<br />و خاك‌ها و جمجمه‌ها؟<br />- شايد زغال، شايد نفت!<br />و نفت‌ها؟<br />- دلار!<br />دلارها؟<br />- باروت!<br />- چه مي‌شوند چشم‌ها و نفس‌ها؟<br />- باران!<br />و سنگ‌ها و ميزها و عصاها؟<br />- خاكستر!<br />و گريه‌ها و خاطرات و غزل‌ها؟<br />- طوفان!<br />چه مي‌شوند شهيدان؟<br />- شعر!<br />(اين‌ها را من گفتم و تو سكوت كردي)<br />به ساعت اتاق شما<br />هنوز چند دقيقه‌ي ديگر فرصت هست<br />لطفا با قلمت شليك نكن!<br />اين هفت هزار تومان ديگر<br />فقط شليك نكن!<br />يادت هست آن همه نخلستان<br />كه مي‌دويد رد صدايم؟<br />حالا در اين شلوغي ممتد<br />دارد تمام مي‌شود اين ماه<br />اين دريا<br />اين كوه<br />اين درخت<br />كه پشت سر هم گلوله مي‌خورد و شهادتين مي‌گويد!<br /><br />آن روز كه گفتي بيمارستان<br />در بيمارستان به من يك برگه‌ دادند و<br />سه النگوي مادرم پرنده شد!<br />گفتند: نام كوچك‌تان...<br />گفتم: دريا!<br />گفتند: از كدام شهر...<br />گفتم: دريا!<br />گفتند گروه خوني‌تان...<br />گفتم: دريا!<br />دريا پلاك گردن من بود<br />دريا لباس خاكي من بود<br />و نام دسته‌ي ما هم دريا بود<br />و نام تمام گردان‌ها درياست<br />اروند هم به دريا مي‌ريزد<br />آن‌ها به جاي تماشاي اروند<br />به من كپسول اكسيژن خالي دادند<br />و قرص‌هايي كه بوي سير له شده مي‌داد<br />و آمپول‌ها<br />آن‌قدر كه مرگ ذله شد از دستم<br />و گريه كرد<br />حالا نشسته‌ام اين‌جا<br />و التماس نمي‌كنم به مرگ<br />با زخم‌هايم مي‌خندم گاهي<br />و مي‌خندم به سرنيزه‌هاي وطني<br />به آدم‌هايي كه نمي‌پرسند دزدي يا قديس؟<br />تانكي يا پروانه؟<br />سنگي يا فرشته؟<br />به شب‌هاي باراني<br />به گريه هم حساسم<br />و به دكترهايي كه سبيل ناصرالدين شاهي دارند<br />به مجريان تلويزيون هم حساسم<br />به انسان ام‌پي‌تري<br />انسان سخت دل سخت‌افزار<br />انسان كولديسك<br />به انسان يك مگابايتي<br />كه حافظه‌اش را ريخته است در memory ها<br />و ممكن است پاك شود هر لحظه<br />ديليت شود<br />فرمت شود<br />(باشد، يك هفت هزار توماني ديگر دود مي‌كنم، اما شليك نكن)<br />شب‌ها نفس شكنجه است و باد شكنجه<br />گرما شكنجه است و سرما شكنجه<br />به روزنامه‌ها هم حساسم<br />اخبار بوي سيب ترشيده مي‌دهد<br />حتي گاهي لحاف تركش مي‌شود و<br />صداي نفس‌ها تركش<br />باد تركش مي‌شود و من منور مي‌شوم در آسمان اتاقم<br />تمام آسمان سيني آتش مي‌شود و<br />نفس‌هايم اسپند سوخته<br />با اين همه<br />هنوز هفت هزار تومان ديگر دارم<br />و يك كپسول بيست هزاري ديگر<br />آقاي دكتر!<br />به رژها و لاك‌ها<br />به استون و شوينده‌ها و ادوكلن ها هم حساسم<br /><br />گفتم كه تب ندارم<br />و فكر مي‌كنم كه شما شيميايي شده‌ايد!<br />تمام آدم‌ها شيميايي‌اند و نمي‌دانند!<br />وگرنه چرا<br />كسي نفس نمي‌كشد اين‌جا؟<br />در پيش چشم اين همه ناصرالدين شاه<br />چشم حسود كور<br />دارم نفس مي‌كشم آقاي دكتر!<br /><br />from : http://www.baztab.com/news/34505.php</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-114496802131797304?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1142539293984524152006-03-16T23:29:00.000+03:302006-03-16T23:36:52.350+03:30<div align="right"><span style="color:#8b0000;">نمی دونم این نوشته مال کیه ! ولی خوب مال هر کسی هست زمانی بوده که 100 تومنی توی اقتصاد کشور اعتبار داشته !!! </span></div><div align="right"><span style="color:#8b0000;"></span></div><div align="right"><span style="color:#8b0000;"></span></div><div align="right"><span style="color:#8b0000;"></span> </div><div align="right"><span style="color:#8b0000;"></span> </div><div align="right"><span style="color:#8b0000;">مادر روسپي خوبم<br />تنت گاهي کبود<br />گاهي سرخ<br />تنت رنگين کمان است مادر<br /><br />صد توماني هاي ما<br />بوي عطر هاي مردانه مي دهد<br />نانوا با ما مهربان نيست مادر<br /><br />بزرگ مي شوم<br />برايت شربت سينه مي خرم<br />براي خواهرم مداد رنگي هزار رنگ مي خرم<br /><br />رنگين کمان به آسمان بر مي گردد<br />و شبها کنارت خواهيم خوابيد .... </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-114253929398452415?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1137747725933168002006-01-20T12:30:00.000+03:302006-01-20T12:32:05.956+03:30این وبلاگ هنوز زنده است !!!!!<br /><br />به جان شما !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-113774772593316800?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1133297353952137632005-11-30T00:14:00.000+03:302005-11-30T00:19:13.963+03:30<div align="justify"><br />آيا روح بيداري هست !؟<br /> <br />تمامي روحهاي سرزمينم خوابيده اند ، هيچ روحي نيست كه احضارش كنيم ، هيچ روحي نيست كه شب صداي شيشه هاي اتاق را در بياورد ، در سرزمينم همه خوابيده اند ، حتي آناني كه با چشمان باز حرف مي زنند، راه مي روند،در سرزمينم سكوت بيداد مي كند ، رخوت در عضله هاي گربه ملوس تا بدان جا مي رسد كه پاهايش در خشكي هامون مي سوزد ، دستانش در آتش فقر در مسجد سليمان فرياد مي كشد ، سر و سينه اش بوي جدايي مي دهد ، گربه ملوس سالهاست كه خوابيده است ، فقط در انتظار اينم كه گربه ملوس اصحاب كهف روزي از اين غار بيرون بيايد، اما ترسي در دل و جان بيداد مي‌كند كه آن روز سكه در جيب گربه ملوس به تكه استخوان پا مرغي نيرزد . </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-113329735395213763?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1132256277902876122005-11-17T23:06:00.000+03:302005-11-17T23:11:15.023+03:30<div align="justify"><br /><br />گويند كه زمان شعرهاي عاشقانه ام به پايان رسيده است . گويند كه پير شده اي و عقيم ، بد بيراه نگفته اند ، اما خوب هنوز تكه دلي هست كه مي تپد و اندكي شهوت كه تنم را گرم مي كند .<br /><br />سرد بودم شايد چند روزي ، شايد چند هفته اي ، شايد بيش از هر چيز در تاريخي غرق بودم كه در آن تاريخ چند باركي همان تكه دلك كه هنوز مي تپد ، چند ثانيه اي از تپش ايستاد . روز و ساعتش را يادم نيست ، روز ريزش برگهاي درختهاي خيابان وليعصر بود همين ، تاريخ من ماه ندارد ، ساعت ندارد هر وقت كه برگها بريزند من هم با آنها مي ريزم بر كف همان خيابان دوست داشتني ، ساعتهايم را با فصل ته نشيني انگورهاي ته خم تنظيم مي كنم ، ثانيه صفر ، حالا شايد بداني اين چند هفته براي مازيار يعني چه ، نه در گذشته نيستم ، اكنون زندگي مي كنم ، اما خوب كمي باور كن تاريخ را ، تاريخي كه در آن هزار بار انسانهايي را به صليب كشيده اند ، اما اندك در اين تاريخ زماني را بيابي كه معجزه گري جسد بي جاني را جان بخشد.<br /><br />مي خوانمت به بستري گرم ، به آوازي بلند در كوه به بوسه اي سريع اما به ياد ماندني در هنگام رانندگي ، مي خوانمت به تمامي خواسته هايت ، معجزه گر من !<br /><br /><br />مازيار<br />پ ن : شرابهای كهنه به سلامتي تمامي تكه احساسکهای تاریخی ام . </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-113225627790287612?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1130927455680496262005-11-02T13:57:00.000+03:302005-11-02T14:00:55.693+03:30<div align="right">چقدر دوست داشتم الان مي شستم پشت پيانو سفيدم ، از پشت عينك زردم زن ژاپنيم رو نگاه مي كردم و آهنگ Imagine جان لنون رو براش مي خوندم .<br />فقط چندتا مشكل دارم ، اول كه پيانو ندارم ، دوم عينك زرد ندارم و سوم اينكه زن ژاپني پيدا نميشه تو اين مملكت ! <br /><br /><br />خيلي تلخ شدم ، مثل شرابهايي كه با خوشه انداخته مي شوند ، نگاهم تلخ است ، مي دانم ، تحملم مي كني ، چند روز ديگر نمي دانم ، اما خودم ديگر خودم را تحمل نمي كنم ، نياز به دگرديسي دارم ، از اين شفيرهگي بيزارم ، از اين ندانستن ، از اين پيله لعنتي كه بدور خودم بافتم ، شما كه بيرون نشسته ايد از من ابريشمي سفيد مي بينيد اما نمي دانيد كه در درون اين پيله ابريشمي سفيد انساني در گند و كثافت محبوس است ، هي شمايي كه اون بيرون نشسته ايد همون بيرون ، توي دنياي خودتون بمونيد. <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-113092745568049626?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1130614578807722882005-10-29T23:03:00.000+03:302005-10-29T23:06:18.816+03:30<div align="right"> لفتش نده لعنتي ، نشستي داري لوله تفنگت رو تميز مي كني !؟ مثل احمق ها يه وصيت نامه مي نويسي كه فقط بدرد اين مي خوره كه دخترهاي 14 ساله وقتي مي خوننش بشينند برات زارزار گريه كنند . </div><div align="right">لفتش نده لعنتي ، اون گلوله رو تو مخت خالي كن و اينقدر با تفنگت لاس نزن . تموم كن اين زندگي سگي رو ، تمومش كن زندگي رو با دست هاي خودت ، قبل از اينكه زندگي تو رو تموم كنه .</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-113061457880772288?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1129405786132931622005-10-15T23:19:00.000+03:302005-10-15T23:19:46.133+03:30<div align="right">من از اسارت جغرافيايي رنگها ... در جستجوي حجمي آزاد در آغوشم ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112940578613293162?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1129405375874248882005-10-15T23:10:00.000+03:302005-10-15T23:17:07.536+03:30<div align="right"><br />نوشتن راهي براي در رفتن از سمينار!</div><div align="right">بعضي وقتها يه ويري ميوفته تو جونت كه بنويسي ، حتي وقتي كه هيچ وقت اضافه اي نداري و مجبوري تا صبح بيدار بموني ، چون مجبوري سمينار پر ازپيچش كارشناسي ارشد رو مثل پروژه هاي دوره ليسانست بگذاري نصف كارهاشو شب آخر ! اين شب آخر هم انصافا" شب يه !مثل الان كه ساعت 11 شبه ميگي اووووووه كلي مونه تا صبح يه 10 ساعتي تا ساعت 9 صبح مونده كه بري پيش دكتر عزيز!<br />كودكي هات رو پيدا كردم ، زير همون درخت آلبالو لعنتي ، همون درختي كه توي حزب بهش مي گفتند درخت مقدس ، همون درختي كه اولين هم آغوشيمون زيرش بود ،اولين املت دونفره اونهم با تخم مرغهاي نيم پز ، تو واسه حزب منو مي خواستي من حزب رو مي خواستم براي تو ، تو بچه مونو براي يك هم حزبي ديگر مي خواستي من حزب رو براي جوجه كشي . تو بوي باروت و جووني مي دادي ، من موندم اماالان تنها فقط با يك كبريت سوخته ، كبريتي كه ديگه اسمش كبريت نيست ، يه تيكه چوب سرسوخته كه باهاش تو و اون حزب لعنتي رو منفجر كردم .</div><div align="right">لای دندونم يه تيكه گوشت گير كرده ، اون تنها يادگاري تو كجاست !؟</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112940537587424888?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1128969761544871692005-10-10T22:07:00.000+03:302005-10-10T22:12:41.553+03:30<div align="right"> "خر حسين آقا گم شد"</div><div align="right"> </div><div align="right">خركم كجايي !؟</div><div align="right"> خرك نازنين</div><div align="right"> خركم !</div><div align="right"> آي خركم !</div><div align="right"> آي خرك خوشگلم</div><div align="right"> گر بيايي برايت 5 كيلو جو مي خرم !</div><div align="right"> خركم</div><div align="right"> آي خركم !</div><div align="right"> بي تو چه كنم !؟</div><div align="right"> آي خركم !</div><div align="right"> ...</div><div align="right">آي خركم !</div><div align="right"> آخر خر تويي !؟</div><div align="right"> يا من خرم !؟<br />اين آوازهاي حسين آقا تنها پيرمرد شب ها و روزهاي گلاب دره ، در كلبه اي تنها بين باغ افشار و وزباد است ، آوازهايي شايد طنز . من و او در در خلوت ترين كوهستان تهران با پايان آوازش صداي قهقه مان سكوت كوهستان را مي شكند.</div><div align="right"> </div><div align="right"> پيرمرد مي خند ، اما درونش از سرماي زمستان و كپسول هاي خالي گاز، منبع خالي نفت مي لرزد </div><div align="right"> <br />مازيار</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112896976154487169?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1128370555570724162005-10-03T23:43:00.000+03:302005-10-03T23:45:55.576+03:30<div align="right"><br />روزهاي سرد پاييزي<br /><br />روزهاي تهي پاييزي ، رخوت بيداد مي كند ، سرد دردهاي مزمن زني كه به پيشواز يائسگي مي رود ، ترس دختركي از دير شدن عادتش و هراس از مادر شدن ، رسوا شدن ، قتل عام هزاران كودك توسط پسرك 14 ساله اي در حمام .<br /><br />رخوت همچنان بيداد مي كند ، حتي براي تراشيدن مدادي كه بسختي ديگر بر كاغذ سر مي خورد ، نوشته هاي كج و ماوج كلفت ، واژه هاي قريح ، كلمات نامناسب ، جملات بي فعل ، بي فاعل ، بي مفعول !<br /><br />شلوغي صبح هنگام اول مهر ، صداهاي بوق ، بچه هاي لوس مدرسه اي ، پسرهاي شيطون دم مدرسه دخترونه ، بوي وباي آب و نمك بلالي ، بنگ بنگ !<br /><br />دنده هاي چرخي كه بجاي اينكه بر هم بچرخند برهم جوش داده شدند ، نظم نوين جهاني كه در افق به آتشكده اي مي رود كه پايه اش چهار درخت ، در فراسوي نگاه هاي دوست داشتني تو ، سنگيني كتابي در دست ، دو فنجان قهوه ترك لطفا! "<br /><br />پيغام زيبايي كه برايم نوشته بود: "عشق در تو چون خورشيد در كوير است كه تنها در لحظه طلوع و غروب آنست كه مي توان مرز بين عقل و احساسات را ديد و در بقيه لحظات شاهد سرابي "<br /><br />شراب پاييزه ام همين است . </div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112837055557072416?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1128191936305944602005-10-01T22:07:00.000+03:302005-10-01T22:08:56.310+03:30<div align="right">تمام شرابهای زمین را برای تمام دردهای زمین می خواهم....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112819193630594460?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1128025641651201602005-09-29T23:55:00.000+03:302005-09-29T23:57:21.656+03:30<div align="justify">از حجم سردرگم تصاوير انتزاعي مي آيم كه مرا غرق در عينيتي نو در آفرينش افكار كرد ، افكاري در رنگ ، كاغذ ، آهن و برنز آفريده شدند اما در جسم و روح رهگذران نفوذ كردند . سرزميني غرق در توهم ، با آواهايي از دور دست ، در دستاني كه در پس زمينه سن بهم رسيده بودند ، تكانهاي شديد ، فريادهاي بلند دست جمعي ، سكوت هاي مطلقي كه شكسته مي شدند ، مرگ بكارت يك دختر در ميان صداي خنده هاي زنان پشت در ، سكوت ها بلندتر مي شوند و فريادها آرامتر ، چه گس است حس لزج قانون طبيعت . <br /><br />انگورها در زير پاهايت قتل عام مي شوند تا قتل عام شدن آرمانهايت را براي لحظه اي فراموش كني .<br /><br />بوي روز پنچاه هزار سال مي آيد ، بوي باروت ، بوي خون ، بوي تن هاي دونيم شده ، بوي تجاوز ، بوي كركس هاي گرسنه ، بوي نفت هفتاد دلاري ، بوي ازدست دادن همه چيز به خيال هيچ چيز ، بوي توهم ، بوي توحش ... <br /><br />زندگي در اين روزها مثل اين مي ماند كه بخواهي با الكل قبل از اينكه رگ دستت را بزنی ، مچ دستت را ضد عفوني كني . </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112802564165120160?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1127981187874109182005-09-29T11:33:00.000+03:302005-09-29T11:38:21.723+03:30<div class="postbody" align="right">در جستجوي سايه های شهرم ، سايه های کوتاه قد سر ظهر يا سايه های بلند قد دم غروب ... </div><div class="postbody" align="right">سایه هایی که از عمرشان چند ساعت مانده است یا سایه هایی فقط چند ثانیه تا مرگشان فاصله دارند ...</div><div class="postbody" align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112798118787410918?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1126919467922544052005-09-17T05:39:00.000+04:302005-09-24T00:50:39.586+03:30<div align="justify"><br /><br /><br /><br />روزهاست كه ننوشتم ، انگار نوشتن را فراموش كرده ام ، جاي دكمه هاي كيبورد برايم غريب شده است ، حتي اين اديتور قديمي كه بوي دوران dos را مي دهد. شايد پوست انداخته ام ، پوست جديدام شايد كمي زمخت شده باشد، شايد آنقدر زمخت كه قلم نمي تواند در ميان انگشتانم برقصد ، پير شده ام ، محتاط و به مقداري محافظه كار . دلكش و قمر گوش مي دهم ، لباس هاي پيرمردي مي پوشم ، به حرفهاي احمقانه مردم لبخند مي زنم و ترجيحا در تمامي بحث ها سكوت مي كنم ، تئاتر خونم زياد شده ، از سينما و تمامي تصويرهاي مجازي فراري شده ام ، دنياي رئال را تجربه مي كنم ، بدون هيچ واسطه اي ، عشق را ميان دستان گرم حس مي كنم ، تا در ميان آواهاي اختراع گراهام بل . خوب شايد هم اين نوعي زندگي باشد ، با هست ها زندگي كردن .<br />به احمق ها مي خندم ، به تمامي فعالين سياسي ، حتي همين راننده هاي تاكسي !! به نت ورک ماركتينگ ها ، به اين ملتي كه در توهم زندگي مي كند ، به ملتي كه دوست دارد بخوابد و ميليونر شود ، دوست دارد توي تاكسي با بحث سياسي كليه مشكلات مملكتش را حل كند ، صبح كه بيدار مي شود توي جوراب هاي كنار شومينه اش پاپانوئل برايش دموكراسي به عيدي آورد ...<br />من به توهم مي خندم ، به با يادها زندگي كردن ، به در ماوراالطبيعه زندگي كردن ، به در متافيزيك غرق شدن و به در آرزوها خفه شدن .<br />من اين هم ، هميني كه بر اين صندلي نشسته است ، دستاني كه كيبورد را لمس مي كند ، چشماني كه مانيتور را مي بيند ، زباني كه مزه مي كند ، بينيي كه مي بويد و گوشهايي كه مي شنود، جز اين ها هيچ چيز ديگري نيستم .<br /><br />ميم چه من<br />دوستت دارم با تمامي حس هاي پنچگانه ام !<br /></div><div align="justify">مازیار</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112691946792254405?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1122544150352242582005-07-28T14:12:00.000+04:302005-07-28T14:19:10.356+04:30<div align="right">نوجوان که بودم شریعتی معلم و پیامبرم بود ، سالها بود که کتابهایش در کنج کتابخانه خاک می خورد ، نمی دانم چه شد که نوشته هایش امروز مرا سیراب کرد ، سیراب از تعقل ، سیراب از نفرت از تحجر.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112254415035224258?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1121345386982030722005-07-14T17:16:00.000+04:302005-07-14T17:19:46.986+04:30<div align="right">دارم خفه می شم ! </div><div align="right">ای کاش آبشش داشتم !</div><div align="right"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112134538698203072?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1120592538102864782005-07-06T00:11:00.000+04:302005-07-06T00:12:18.103+04:30<div align="left"><br />Subject:<br />ESRI Global Accounts<br />Date:<br />Tue, 5 Jul 2005 08:45:44 -0700<br />From:<br />"Accounts" <accounts@esri.com> <br />To:<br />maziar_civil@yahoo.com<br /><br />Hello Maziar,<br />Export of ESRI software and technical information pertaining to ESRI software is controlled by U.S. export law administered by the U.S. Department of Commerce. The U.S. government has imposed restrictions that prohibit export of ESRI technology to, or trade with, Iran. These restrictions also prohibit export of any ESRI technology to foreign nationals of Iran, wherever the foreign national is located. <br />Under compliance with the U.S. export law, we must immediately place a hold on your Global Account. If you think you received this e-mail in error please let us know.<br />We recognize the above action will cause inconvenience, but because the ESRI family of software is of U.S. origin, the software is governed by U.S. export law and compliance is mandatory. <br />Regards, ESRI </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-112059253810286478?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1119983321569426722005-06-28T22:57:00.000+04:302005-06-28T23:01:55.346+04:30<div align="justify">عقلانيت واژه اي است كه سالها بود گمش كرده بودم ، واژه اي كه در لابه لاي مصلحت انديشي هايم قرباني شد ، وجودي بودم كه غرق در احساس ميشد و احساس چشمانش را كور مي كرد ، گوشهايش را كر و قلمش را پر از تملق ...<br />من امروز زنده شدم با تو ، اما نه با چشماني كور ، اما نه با گوشهايي كر ، من امروز زنده شدم باتو كه بي تو زيستن را به من آموختي ، بي تو زيستني كه خود زيستن را به من آموخت و به جاي تحجر چشم ظاهر بين به من عقلانيت را هديه كرد ، ميوه عقلانيت آگاهيست و اين كودك بازيگوش در جستجوي راهيست براي چيدن ميوه ممنوعه .<br />ميم چه من ...<br />آزادي و آزادمرد زيستن را با تو تجربه كردم ، آموختم كه بيزار باشم از تبديل شدن به قفسي براي مرغ عشق هايي كه فقط در نامشان عشق است ، وجود مرغ عشق ها را تنفر از ميله هاي قفس پر مي كند . آموختم كه درخت باشم تا پرستوهاي آزاد بر شاخه هايم لانه كنند و تو پرستوي آزاد من شدي و من آشياني براي تو ، آشياني نمي دانم تا كي ، شايد تا زمان فصل كوچ و يا شايد تا ...<br />ميم چه من ...<br />زانوهايم را محكم گذاشتم تا ديگر بروي صخره ها نلرزند ، من به محكمي اين چهار زانو ايمان دارم ، چه اين زانوها بروي هم باشند و چه دور از هم ...<br />شب بخیر میم چه من ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-111998332156942672?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1113470770794091212005-04-14T13:55:00.000+04:302005-04-14T13:56:10.796+04:30<div align="right">خداحافظ دنیای دیجتالی ! ‌خداحافظ آدمهای دیجتالی ! خداحافظ تجربه ۸ ساله من ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-111347077079409121?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1113081288704919132005-04-10T01:43:00.000+04:302005-04-10T01:44:48.703+04:30<div align="justify">شايد دوره شعرهاي عاشقانه به پايان رسيده باشد ، اما گوشهايم صداهايي را از درونم مي شوند که لبريز است از همان شعرهاي عاشقانه که شايد دوره اش متعلق به اين روزگار نباشد ، شعرهايي براي ناخن هاي کوتاه بي لاک ! نقطه سر خط</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-111308128870491913?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1111573437597418092005-03-23T14:50:00.000+04:302005-03-23T14:53:57.596+04:30<div align="right">عيد شما مبارك نقطه سر خط</div><div align="right">اميدوارم سال خوبي براي شما و خانواده شما باشد نقطه سر خط</div><div align="right">با آرزوي موفقيت و شادكامي شما در سال جديد نقطه سر خط<br />و ده ها و ده ها نقطه سر خط ديگر .<br />نه اميدوارم و نه آرزويي برايتان مي كنم نه تبريك مي گويم براي سال جديد<br />من ايمان دارم كه سال جديد را ما خواهيم ساخت ،سال جديد خوب خواهد بود اگر ما خوب بسازيم ، سال جديد پر از موفقيت خواهد بود اگر ما موفقيت ها را بوجود بياوريم ، سال جديد شايد سال آزادي ما باشد از نقطه سرخط ها ، بشرطي كه كمي آزاد انديش باشيم و اندكي آزادمرد</div><div align="right">من اميدوارم به اين ساختن هايمان . تبريك بخاطر ساختن هايمان و بهترين ساختن ها را برايتان آرزو مي كنم ، سالي بدون نقطه بدون سرخط</div><div align="right"><br />مازیار<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-111157343759741809?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1110542341658805022005-03-11T15:27:00.000+03:302005-03-11T15:29:01.660+03:30<div align="right">برف ۱ متر و چند سانتی متر آب شد !هیچستانی ام در کوچه ها قدم می زند !و من می اندیشم به تمامی بودن هایم با هیچستانی ام !</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-111054234165880502?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1109545016455307642005-02-28T02:26:00.000+03:302005-02-28T02:26:56.456+03:30<div align="right">ثانیه ها خوابشون گرفته ... روی ساعت پتو می اندازم که ثانیه ها شب سردشون نشه ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110954501645530764?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1109251229389621132005-02-24T16:49:00.000+03:302005-02-24T16:50:29.390+03:30<div align="justify">فصل حكومت اصوات است ، فصل در پيله تنهايي ماندن ... * <br />من در پيله هستم اي كودك قرن ، نمي دانم سرنوشتم چيست ، شايد نخ ابريشم روسري دختركي در سمرقند شوم ، يا شايد پروانه آزاد براي خودم شوم . <br />مرگ در آبجوش هزينه نخ ابريشم شدن است و هزينه پروانه شدن دو روز عاشقانه زيستن است و سپس مرگ . <br />نمي دانم كدام بهتر است و كدام بدتر ! مي گذارم رود خودش مسيرش را پيدا كند .<br />شب بخير درخت توت . <br />مازيار <br />پ ن : * خط اول وامي بود از نادرابراهيمي </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110925122938962113?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1108852686476206632005-02-20T02:04:00.000+03:302005-02-20T02:08:06.476+03:30دم هکری که اینجا رو هکید اما پسوردشو عوض نکرد شدیدا" گرم !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110885268647620663?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1108724027696801892005-02-18T14:21:00.000+03:302005-02-18T14:26:34.276+03:30<div align="right"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:arial;">بمان</span> به آنچه اعتقاد داري بمان!!!!!!!!!!!!!!يك دوست</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110872402769680189?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1108669036663334452005-02-17T22:56:00.000+03:302005-02-17T23:07:16.666+03:30<div align="justify">كسي مرا نساخت جز خودم كه خدايم بود ، خودي كه در خود ديگري غرق شد و آنگاه آن خود جديد، خداي شد . خدايي بي مانند ، خدايي زميني كه مانند بتي به پيشگاه اش احساس را هديه مي بردم و غرور را قرباني اش مي كردم ... خداي مرد ، بت شكست ... نه ديگر احساسي مانده بود و نه ديگر غروري كه بر قربانگاه خداي ديگري ببرم ، من ماندم و آن خودي كه سالهاي دور خدايم بود ، ايمانم بود و سرچشمه همه اعمالم ... من ماندم و خودي فراموش شده ، خودي كه لاي دست نوشته هاي كهنه دفن شده بود . از صندوقچه قديمي خود را بيرون مي كشم ، اي كمي كهنه شده است ، خاك در جان اين خود نفوذ كرده ، كمي فرسوده و شايد زوار در رفته ، اما اين خود را دوست دارم ، چون متعلق به من است و روزگاري خدايم بوده ، نمي توانم بجاي خدا باورش كنم ، اما به عنوان يك اثر باستاني دوستش دارم و برايش ارزش قائل ام ، گرد و غبارها را از روي خودم كنار مي زنم و مي بينم آن چهره مازيار كودك را ، هي اين من بودم ، چه زود فراموشش كردم ، چه زود ... مثل همه آنهايي كه زود فراموش كرديم شان ، فراموشمان كردند ...</div><div align="justify">كسي مرا نساخت جز اين خود كهنه كه خدايم بود ، شكستمش تا خداي ديگري بگيرم و گرفتم ... اما افسوس آنقدر در باور خداي جديد غرق شدم كه از خداي جديد هم بتي ساخته شد و آنهم شكسته شد . دنيا يك ابراهيم تمام عيار است ، هر چه را كه مي پرستي و دوست داري برايت با تبر در چشم بهم زدني خرد خواهد كرد ...</div><div align="justify"> ترجيح مي دهم بي خدا و كافر باشم ، تا شايد از گزند تبرهاي ابراهيم در امان باشم .<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110866903666333445?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1107475187369492472005-02-04T03:27:00.000+03:302005-02-04T03:37:14.140+03:30<div align="justify">فهميدن بزرگترين درد انسانهايست كه فكر مي كنند . <br />تو آزادي ، يك انسان آزادي ، در آزادي هايت قانون هايي را براي خودت مي نويسي ، براي اعتقادات خودت ، نه اعتقاداتي كه از دين سرچشمه مي گيرد يا از اخلاقيات ، تو اخلاقيات خودت را براي خودت مي نويسي و چه زيبا مي نويسي ، حرام هايي را بر خود حلال مي كني و حلالهايي را بر خود حرام ! تو پيغمبر دين خودت شده اي ! تو مازياري ! فكر مي كني كه خيلي مي فهمي و فهميدن براستي بزرگترين درد انسانهايست كه فكر مي كنند . <br />تو در اگزيستانسياليسم غرق شده اي ، بدنبال ذات ها و جوهرها هستي ، همان ذات هايي كه قانون هاي زندگي ات را بر اساس آن نوشتي ، همان قانون هايي كه سخت پايبندش بودي و هستي ، همان قانون هاي كه دينت بود و از آن قانونها لذت مي بردي ، شايد انسان اشتياقي بيهوده باشد براي چه نمي دانم ، اما مي دانم كه انسان اشتياقي بيهوده است ... <br />آزادي آزادي ! <br />بااينكه بشر را محكوم به آزادي مي داني اما مي داني كه تا زماني كه زنده هستي و شايد تا چند قرن ديگر اين محكوميت آغاز نشود ، اما مي خواهي براي خودت در كنج اتاقت آزاد باشي ! مي گردي بدنبال راه هايي براي رسيدن به آزادي ! به يك آزادي شخصي ! آزادي از قيدها و بندها كه مثل زنجير از كودكي بر گردن ات انداخته اند ، زنجيرها را پاره مي كني ، چه مي يابي ؟! جز زنجيرهاي پاره !؟ تا روزي كه بر گردن زنجير داري دردت فقط زنجير است ! اما روزي كه زنجيرها پاره مي شود ، دردها آغاز مي شوند ، درد فهميدن ! <br />يك آنارشيستي ! نه يك آنارشيست كه در خيابان فرياد مي زند ، تو مي خواهي هرج و مرج را رگ هاي زندگي ات تزريق كني ، خسته شده اي از اين نظم ، خسته شده اي حتي از قانون هاي دوست داشتني ات ، خسته شده اي از اخلاقياتي كه بسيار محكم تر از آن زنجيرها بر گردنت بسته بودي ، خسته شده اي از اعتقاد داشتن ، كمي آنارشي چرخ دنده هاي خشك قانون هاي زندگي را گريس كاري مي كند ... اما هيچ وقت اين گريس بين چرخ دنده هاي زندگي ات اندازه نيست ... هيچ وقت ... <br />اندكي كمونيستي ! ماركس را دوست داري و حرفهايش را تا حدي قبول ! عدالت و برابري را فرياد مي زني در حرف هايت ! اما آيا حاضر هستي كسي را در ثروتت شريك كني !؟ </div><div align="justify">عشق را ايماني مي داني و ايمانت به اين ايمان بسيار محكم تر از هر ايمان ديگرت است ... اما افسوس كه سالهاست كه عشق مرده است ... و ايمانت ... <br />در برابر تمام عقل گرايي هايت كوهي از الهام ، اشراق و علم حضوري ايستاده است ! كه به آنها هم تا حدي ايمان داري ! <br />در دریای تفکرات غرق شده ای ٬ در كوير هستي دچار هبوط شده اي ... <br />نفهمیدن چه برکت بزرگی است برای کسی که نمی فهمد . <br />مازیار </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110747518736949247?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1107115437400454902005-01-30T23:27:00.000+03:302005-01-30T23:35:35.280+03:30دخملک سربی <br />برای تو مینویسم <br />برای التهاب بدنت <br />و همه ی زخمهای کهنه ای که به دوش میکشی. <br />میدانستی <br />امتداد تنهاییت <br />سکوتیست متروک <br />که در آنجا <br />هستی ، لایتناهیست <br />اندیشه ، صامت است <br />و نجوای سنگ فرشهای خاطرات <br />تکرار میشوند <br />تکرار میشوند <br />و تکرار میشوند . <br />کنار من بنشین <br />تا ترانه ای از درد برایت بسرایم <br /> <br /> از <a href="http://sacrifice7.blogspot.com"><strong>sacrifice</strong></a><strong> </strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110711543740045490?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1106595566725388822005-01-24T23:05:00.000+03:302005-01-24T23:28:47.233+03:30<div align="justify">* من بزرگ شده ام ... هیچستانی بزرگ شده است .... رود مسیر جریانش را پیدا کرده است ... بدنبال رود می رویم تا دریا ... از دریا با دریا می رویم از این دریا به آن دریا ! <br />* زندگی شاید به کهنگی کاغذ دیواری های کافه نادری باشه ، کاغذهایی که کهنه اند اما زیبا ، مهم اینه که هر چیزی رو میشه زیبا دید اگه من بخواهم، تو بخواهی ... ما بخواهیم ... مهم خواستن هاست ، خواستن هایی که فقط بوی حرف نمی دهند ، خواستن هایی که بوشون مثل بوی قهوه فروشی های جمهوری می پیچیه توی خیابون و مستت می کنه ... <br />زندگی شاید به تندی غذا مکزیکی های پیتزا پنتری باشه ، با اینکه تنده و می سوزننت دوست داری بازم بخوری ! حتی وقتی غذات تموم شد باز هوس می کنی که یه پرس دیگه سفارش بدی ! عشق ، زندگی ، گاهی به همین تندیست ... به تندی قدم هایت زمانی که از خیابان رد می شوی ... <br />مازیار <br />پ ن :‌چقدر حرف خوردنی زدم ! گرسنه ام شد !‌</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110659556672538882?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1106234633248858982005-01-20T18:49:00.000+03:302005-01-20T18:53:53.246+03:30ماهي از بوم نقاشي بيرون آمده است و در تنگ قلب شروع به شنا کردن کرده است .... <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110623463324885898?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1105978824747931152005-01-17T19:48:00.000+03:302005-01-17T19:52:35.510+03:30<div align="justify">زندگی شاید به تلخی صدای آکاردون پسرک ۱۶ ساله جلوی شیرینی لادن باشد که هر روز صورت تمام سوخته اش را می بینم و برایم سلطان قلبها می خواند ...</div><div align="justify"> <br />صدای آکاردونش مثل جزام روحم را می خورد ....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110597882474793115?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104831950786492732005-01-04T13:14:00.000+03:302005-01-04T13:15:50.786+03:30<div align="right">براي تمام ثانيه هايي كه مي خندند ... </div><div align="right"> <br />ثانيه ها مي آيند و مي روند اما فقط برخي از آنها مي خندند ... <br />اگر ثانيه هايي كه مي خندند را فراموش كني دقيقه ها برايت ناله مي كنند و ساعت ها برايت گريه ... <br />ثانيه هايي را كه مي خندند فراموش نكن ! <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110483195078649273?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104700894005066262005-01-03T01:49:00.000+03:302005-01-03T00:51:34.006+03:30<div align="right">قسم به پاكي آب ... <br />نتوان گفت كه در اين ذهن آشفته چيست ... ذهن خود نمي داند ... نتوان گفت دگر در اين دل چيست ... دل خود نمي داند ... نتوان گفت كه كينه اي است از او ... كينه خود نمي داند ... نتوان گفت كه يادش هنوز هست ... ياد خود نمي داند ... نتوان گفت كه در اين دل جرقه آتشي هست ... جرقه خود نمي داند ... نتوان گفت كه در اين قلم هنوز جوهري هست ... قلم خود نمي داند ... <br />فقط مي توان گفت كه در جام ، شرابي است مرد افكن ... فقط مي توان گفت كه بهار زياد دور نيست ، اما آنچنان هم نزديك نيست ... فقط مي توان گفت كه گفتني ها زياداند اما سكوت بايد كرد ... سكوت ... مصلحت سكوت را فرياد مي زند ... حقيقت هم مصلحت را اين بار استثنا" تاييد مي كند ... <br />پيكي ديگر ... <br />ثانيه مي گذرند ... نمي دانم براي كه اينقدر تند مي روند ، همان ثانيه هايي كه به عقربه دقيقه شمار وفا دار نمادند و از آن سبقت گرفتند براي چه !؟ خودشان هم نمي دانند ... فقط مي دانستند كه بايد سبقت بگيرند و بروند بسوي هيچستانك هايشان ... <br />پيكي ديگر ... <br />هيچستان ... هيچستاني من باز شده است همبازي توهمات من ... نمي دانم آخر داستان هيچستان و پوچستان به كجا ختم مي شود ... نه هيچستاني مي داند نه پوچستاني ... مصلحت مي گويد كه پوچستاني پوچستاني بماند ، هيچستاني هيچستاني ... اما .... اما .... <br />بگذار رود مسير خودش را خودش انتخاب كند مهندس ارشد آب ! <br />كمي صبر كن ... <br />پيكي ديگر ... <br />از دور دست صداي پايي مي آيد ... صداي پايي كه مي دود اما صداي دويدنش را مي خواهي نشنوي ، شايد يك لجبازي باشد ... صداي پايي كه سالها منتظرش بودي ... اما حالا كه صدايش را مي شنوي مي خواهي سكوت كند ... دور شود ... تاريخ مصرفش شايد سالهاست كه گذشته ... سالهاست ... <br />پيكي ديگر ... <br />و اين پيك چقدر وحشتناك است ... چقدر وحشتناك ... زماني كه هوشيار شوي و ببيني كه ده روز ديگر بايد سر جلسه امتحان بنشيني مهندس ! <br />ديگر پيكي نيست ... شرابي نيست ... <br />مستي هست با ناخوشي ها و خوشي هايش ... <br />مستي هست با مصلحت ها و حقيقت هايش ... <br />مستي هست تنها ... شايد تنها ... نمي داند كه تنهايي چيست ... سالهاست كه شايد تنهاست ... و شايد سالهاست كه خيلي ها با اويند ... نمي داند كه براستي تنها كيست !؟ و تنهايي كجاست !؟ <br />ماهي از بوم نقاشي بيرون آمده است و ........ <br />مازيار </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110470089400506626?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104602096593454012005-01-01T21:23:00.000+03:302005-01-01T21:24:56.593+03:30<div align="left">Man is free ; But he finds his law in his very freedom</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110460209659345401?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104524786463824792004-12-31T23:55:00.000+03:302004-12-31T23:56:26.463+03:30<div align="right">پاک کردن نام هایی که بروی قلبت حک کرده ای چقدر سخت است ... چقدر سخت است ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110452478646382479?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104347898489077522004-12-29T22:40:00.000+03:302004-12-29T23:00:24.796+03:30<div align="justify">كوه ايستاده است ، تا ابرها بر قله اش بوسه زنند ! <br />من هم ايستاده ام در كنار خياباني تا آب و گل هاي كف خيابان بر من بوسه بزنند ... من ايستاده ام تا باد نامه اي بياورد كه در آن نوشته شده باشد بردي از يادم ، دادي بر بادم ! من ايستاده ام ، تا عزرائيل بي آيد و با او كاپوچينو بخورم ! من ايستاده ام ، بسان تمامي ايستادني هاي دنيا ، كه در ظاهر خيلي محكم اند اما در درون فروپاشيده اند ، گريه نمي كنم براي پر پر شدن قاصدك ها ، فقط فوت مي كنم ، فقط فوت ... <br />بايد محكم و ايستاده باشم مثل چنارهاي باغ فردوس ! اما چه سود همه مي دانند كه روزهاي آخر عمرم است ، تنه ام پر شده است از كرمهايي كه جانم را مي خورند ، ريشه هايم در فاضلاب غرق شده اند ... من ماندم همين چند برگ زرد ، كه برف امروز ، همين چند برگ زردم را با خود خواهد برد و من باز دل خوش خواهم كرد به اينكه " كوه ايستاده است ، تا ابرها بر قله اش بوسه زنند " پس من هم مي ايستم به اندازه تمام دلخوشي هاي دنيا ، به اندازه تمام دلخوشي هايي كه سرتاسر توهم است و زاييده خيال ، مثل حباب ها كه در بچگي درست مي كرديم ، هرچه بيشتر فوت مي كرديم ، بزرگتر مي شدند ، توهمات من هم بزرگتر مي شوند ... </div><div align="justify">فوت مي كنم ... <br />فوت مي كند ... <br />فوت نمي كند ... <br />فوت مي كنم ... <br />فوت مي كنم ... <br />فوت مي كنم ... <br />نمي تركد ... <br />نمي تركد ... <br />مي تركم ... <br />تو اين وسط چه مي كني !؟ به تماشاي جان دادن حباب ها آمده اي !؟ اينجا مردمانش ارثي جز جزام نمي گذارند ، بدنبال ارثيه نيا ، كه مردمان اين سرزمين از سنگ اند و تيشه نگاهت هرگز آن ها را خرد نخواهد كرد ، مرهم لبانت زخمهاي جزامشان را خوب نخواهد كرد ، نوازش دستانت كوفتگي هايشان را علاج نخواهد كرد ... <br />اينان بيماراند ، بيمارهاي رواني ، بيمارهايي كه خود نمي دانند كه چه مي خواهند ، چه مي كارند ، چه برداشت مي كنند ، شايد هم بدانند ، آري آنان مرض مي كارند تا مرگ درو كنند ، آنها عشق مي كارند در قلبهايي كه شخم خورده اند و شهريورماه نفرت درو مي كنند ، آنها قلبهاي شخم خورده را دوست دارند،قلبهاي شخم خورده محصول بيشتر مي دهند ، پر محصول ترين و مرغوب ترين نفرت هاي دنيا را قلبهاي شخم زده به بار مي آورند ... <br />فرار كن ! تا سه مي شمارم ! اگر جزام گرفتي ، اگر در قلبت عشق كاشتم و ديدي روزي كه سرتاسر قلبت پر از نفرت شده است بر من خرده مگير ... <br />بر من خرده مگير ... <br />فوت بكن ... <br />در حباب ها ... <br />فوت بكن ... <br />می شمارم <br />سه <br />دو <br />یک</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110434789848907752?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104157993591029082004-12-27T17:59:00.000+03:302004-12-27T18:05:53.236+03:30<div align="justify">دين يعني قانون گذاشتن براي عشق به خدا ، عاشق همه چيزي دارد جز قانون ... قانون عشق بي قانونيست ... براستي كه بزرگترين كافران تاريخ دينداران اند ... بي ديني ، دين عاشق است و كفر مذهب اش ! </div><div align="right">دين تو ...</div><div align="right">كفر من ... </div><div align="right">دين من ...</div><div align="right">كفر تو ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110415799359102908?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104099820315817982004-12-27T01:53:00.000+03:302004-12-27T01:53:40.316+03:30زمانی که به زیستن بیاندیشیم ، مرگ به ما خواهدخندید ! <br />زمانی که به زیستن بیاندیشیم ، مرگ به ما خواهدخندید ! <br />و خندید ... <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110409982031581798?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104097382936245112004-12-27T01:10:00.000+03:302004-12-27T01:52:21.346+03:30<div align="right">نوشته های اینجا سوخته اند ...توهماتی بیش نیستند نوشته های اینجا ! </div><div align="right">مهم این است که زندگی جریان دارد با او یا بی او ... </div><div align="right">من ماندم و قبرستانی از نوشته هایی که هرکدام بویی می دهد ... بوی گلی که پر پر شد در زمستان ... بوی قاصدکی که در دستم بود و باد باخودش آنرا برد ... </div><div align="right"></div><div align="right">من ماندم ...و باز این وبلاگ در پیت ! من ماندم نوشته هایی که فقط برای فراموش کردن خواهم نوشت ... فراموش کردن نوشته هایی که نوشته شدند برای او ... اویی که دیگر نیست ...</div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110409738293624511?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1104096986051663652004-12-27T01:04:00.000+03:302004-12-27T01:06:26.050+03:30<div align="right">تستی برای وبلاگی که می نوشتم در آن برای او ... برای اویی که دیگر نیست ... من هستم و یادهایی که مرا به باد می دهند </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-110409698605166365?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1098006875090648052004-10-17T13:20:00.000+03:302004-10-17T13:24:35.090+03:30<p style="text-align: justify"> <br />قلمم پير شده است ، قلمم به سن يائسگي اش رسيده ، دستانم مي لرزد هنگام نوشتن ، مي ترسم ، مي ترسم از اين بزرگ شدن ، از اين محتاط شدن ، از اين مصلحت انديش شدن ... دلم تنگ شده است براي كاغذهايي كه پشت سر هم در سطل آشغال سقط مي شدند ، براي كاغذهاي باروري كه امروز در آرزوي نوشتن خطي از آنها هستم ، كاغذهايي پر از شور ، پر از آرمان ، پر از ايده آل هاي يك جوان ، پر از اعتراض ، پر از خون ... كاغذها را به جرم اينكه فرياد اعتراضشان كمرنگ بود در سطل اشغال سقط مي كردم ، تا كودكي با صداي بلندتر و فريادي پر خون تر در كاغذ بي آفرينم ... چه گناه نابخشودني است سقط كردن ... <br />اين بزرگ شدن را دوست ندارم ، اين آرام بودن ، اين راضي بودن به هر چيزي كه داري ، اين دروغ گفتن هاي به خويشتن خويش را ، اين توجيه هاي منطقي را ... اين پيراهن تنگ حال مرا بهم مي زند نمي گذارد كه نفس بكشم ، مي خواهم شش هايم را پر از هواي جواني كنم ، اما اين پيراهن تنگ دگمه بسته نمي گذارد ، كودكي هايم را مي خواهم ، صداقت ام را ، پاكي را ، بي ريايي ام ... <br />آري آري ... هر كس كه مرا مي بيند مي گويد چه جوان موفقي ، من اين موفقيت ها را دوست ندارم ، خسته شدم از گرفتن اين مدرك پشت آن مدرك ، اين كتاب پشت آن كتاب ، از خواندن و حفظ كردن هزارها و هزارها فرمول و راه حل ، كه آخرش چه !؟ كه باز در اين مرداب پر از مصلحت خويش غرق باشم ، واقعيت را زير پاهايم لگدمال مي كنم ، فريادهايم را در گلو خفه مي كنم كه خداي ناكرده با كفش روي قالي مصلحت راه نروم ... خسته ام ، از اين منطقي انديشيدن ، از اين كهنه انديشيدن ، از اين انديشيدني كه در آن انديشه اي نيست ، بلكه تكرار كاغذهاي كهنه ايست كه هزاران و هزاران زن و مرد قبل از من خوانده اند ، انديشيدني را مي خواهم كه انديشه اي را بزايد،نه اين انديشه هايي كه مانند تخمك بارور شده اي در رحم مغزم مي گذارند و مي خواهند كه من روزي انديشه ايي بزايم ، اين انديشه من حرامزاده اي بيش نخواهد بود ... من فقط بزرگش كردم ، فقط چند خطي زير آن چند خط نوشتم ، مال من نيست نطفه ي اين انديشه ... خسته ام ، هواي آزاد مي خواهم ، هوايي كه بهايش ميله آهنين است ، اما من بزرگ شده ام ، ترسو شده ام ، خموش شده ام و توان بهايش را ندارم ، پس مثل هميشه دروغها را به خودم مي گويم ، به مرداب مصلحت خويش بسنده مي كنم ، از خروش رود واقعيت مي هراسم ، آرامش را انتخاب مي كنم ، حتي آرامشي خفه و سنگين ، مثل آرامش اين مردابي كه در آن هستم ... دل را خوش مي كنم به همه خوشي هاي ظاهري زمين ، دل را خوش مي كنم به كوباندن تصوير مدركي بر ديوار سرد اتاق ، دل را خوش مي كنم به توجيه هايم ، به هزار و صد دليل و مثال خودم را راضي مي كنم ، اما باز خواهم دانست كه واقعيت را كتمان كرده ام و مصلحت را برگزيده ام ... چقدر انساني كه مي فهمد از خود بيزار مي شود زماني كه خود را به نفهميدن مي زند ... چقدر قلم از دستي بيزار مي شود زماني كه دستي لرزان آنرا مي گيرد ، لرزان مي نويسد ، لرزان حرف مي زند ، لرزان زندگي مي كند و لرزان ميمرد، شايد زيستنم تا روز مرگ اينگونه باشد ... عقل اينگونه زيستن را فرياد مي زند ولي جنونم فرياد زدن را فرياد مي زند ... جنونم را بايد در جلوي بت بزرگ شدنم قرباني عقل ام بكنم ... <br />نوشتن امروزم ، مانند سعي زن يائسه اي است كه مي خواهد باردار شود ... <br />اما افسوس <br />كمي پير شده ام ... و تهوع بيداد ... <br /> <br />مازیار <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109800687509064805?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1097176196933598782004-10-07T22:38:00.000+03:302004-10-07T22:39:56.933+03:30<p style="text-align: justify"> <br />چه گويم كه گفتني ها كم نيست ، خواستنت كم نيست ، چه گويم كه چه گويم هايم كم نيست ، گويند كه خداوند در آسمان است ، ولي من در زمين یافتمش مي گويند كه كفر مي گويي ، مي گويم كه كافر من ام ! خداي تويي !تو !و مي گويند بت پرستي ! چه گويم جز اين كه من بت پرست ترين بت پرست زمينم ! كسي از دور فرياد سر مي دهد "خونت حلال باد" چه گويم جز اين كه خون دادن در راه خدايت ، بت ات ، هستي ات ، زندگي ات ، .....ات شيرين ترين شهد زمين است ... <br /> <br />مازيار <br />ارديبهشت 83 <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109717619693359878?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1096488813397203102004-09-29T23:39:00.000+03:302004-10-06T10:26:09.253+03:30<b> خیریه پیام امید </b> <br /> <br /><img src="http://maziar.ir/mazi/darbast.jpg"> <br /> <br />زمان : پنجشنبه و جمعه , 16 و 17 مهرماه <br />مکان :خیابان شریعتی - بالاتر از سیدخندان - نرسیده به حسینیه ارشاد - جنب شهرداری منطقه سه - سازمان دانش آموزی تهران (کانون شهید مفتح) <br /> <br />اطلاعات بیشتر در سایت <a href="http://www.payamomid.com">www.payamomid.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109648881339720310?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1095779735776284802004-09-21T18:44:00.000+03:302004-09-21T18:45:35.776+03:30<p style="text-align: justify"> <br />مي خوانمت ... <br />مي خوانمت اي خواندي ام ... اي خواندي ترين ، خواندني زمين ... اي رويايي ترين خواندي ... <br />مي خوانمت ... با آغوشي باز كه اگر به آغوشش بيايي پاياني براي هم آغوشي اش نيست ... مي خوانمت با صدايي بلند تا پايان زماني كه صدايي از حنجره بيرون بي آيد... مي خوانمت ... اي خواندي ام ... <br />مي خوانمت براي خواندن داستان هايي كه باهم خواهيم نوشت ،خواهيم خواند ... خواندي ترين خواندي هاي زمين را ... <br />بخوانم ... كه مي خوانمت ... كه مي خوانيم همديگر را ... <br />مازيار <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109577973577628480?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1095340498126997342004-09-16T17:44:00.000+04:302004-09-16T17:44:58.126+04:30هوشیاری هایم چه مستانه است با تو ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109534049812699734?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1095189794948656002004-09-14T23:51:00.000+04:302004-09-14T23:53:14.950+04:30حرفهای پدر ... <br />پدرم قدیم ها به من و برادرم می گفت درس بخونید ! فوق لیسانس بگیرید ! دکترا بگیرید ! امروز یه حرفی زد من بردیم ! گفت شما دو تابرادر تا کی می خواهید درس بخونید !؟! تو هم که ارشد قبول شدی ! برادرت هم که ترم آخر ارشدش هست می خواهدش دکترا بگیره ! پاشین برین زن بگیرن ، برین دیگه ! <br />مازیار <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109518979494865600?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1094118602957208932004-09-02T14:17:00.000+04:302004-09-02T14:32:24.063+04:30<img src="http://maziar.ir/mazi/red2.jpg"> <br />زمانی که به زیستن بیاندیشیم ٬ مرگ به ما خواهدخندید !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109411860295720893?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1093728619020646402004-08-29T01:58:00.000+04:302004-08-29T02:00:19.020+04:30یک آواز بلوچی در گوشم زمزمه مى كند: <br />از مرگ نمى ترسم <br />چون دريا در كنار من آرميده است <br />خورشيد بايد بداند <br />كه گرسنگى كودكان مرا بزرگ خواهد كرد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109372861902064640?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1092944358307548372004-08-20T00:04:00.000+04:302004-08-20T00:09:18.306+04:30وقتهایی هست که جوهر قلم می خشکد و فقط می خواهی کاغذ را با قلم بی جوهری خراش بدهی ! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109294435830754837?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1092209444084942292004-08-11T11:58:00.000+04:302004-08-11T12:00:44.083+04:30e e e e <br />این وبلاگ دو سال و دو روزاش شد <br />چقدر جفنگیات خورد مردم دادم !!! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109220944408494229?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1092209127041797002004-08-11T11:53:00.000+04:302004-08-11T11:55:27.040+04:30<p style="text-align: justify"> <br />خداحافظ ... <br />خداحافظ دوران لیسانس ! خداحافظ زنجان ! خداحافظ چایی کیسه ای ! خداحافظ نیمرو ! خداحافظ سوسیس بندری ! خداحافظ فتوکپی های دوست داشتنی جلوی دانشگاه ! خداحافظ کاروان سرا ! خداحافظ قلیونهای چاق ! خداحافظ چاقوی تیز ! خداحافظ معجون بستنی زیبا ! خداحافظ علی ساندویچی ! خداحافظ حسین سگ پز ! خداحافظ شبهای امتحان ! خداحافظ تقلبهای توی ماشین حساب ! خداحافظ اینترنت مزخرف زنجان ! خداحافظ نون چایی ! خداحافظ ماکارونی ! خداحافظ خورشهای یخ زده ! خداحافظ اتحادیه ! خداحافظ گروه جنگل ۷۹ ! خداحافظ بیمارستان شفیعیه ! خداحافظ علی ! خداحافظ اروین ! خداحافظ کامبیز ! خداحافظ همه دانشجوهایی که در کنارمون مردند ... ! خداحافظ خاطره های خوب و بد چهار ساله من ! خداحافظ پا شکستن ! خداحافظ بیست و یک های تا ۷ صبح ! خداحافظ حلیم های انصاریه ! خداحافظ کبابهای یاشار ! خداحافظ جاده تبریز ! خداحافظ سر کار گذاشتنها ! خداحافظ سر کار رفتن ها ! خداحافظ قهوه آبی ! خداحافظ هویج بستنی های چهار راه ! خداحافظ سکوت شبها ! خداحافظ سرمای صبحهای امتحان ! خداحافظ سیبری ایران ! خداحافظ ترکها ! خداحافظ کلاغهای دانشگاه ! خداحافظ گروه عمران ! خداحافظ کافورهای سلف ! خداحافظ همبرگرهای بوفه ! خداحافظ زن جان های زنجانی !! خداحافظ زنجان ! <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109220912704179700?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1090690649582380282004-07-24T22:07:00.000+04:302004-07-24T22:07:29.583+04:30می دانی که دو سال تبعید می شوی ٬ اما سرزمینش را نمی دانی ! عجب دردیست ندانستن سرزمین تبعیدگاه !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109069064958238028?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1090591690803018262004-07-23T18:37:00.000+04:302004-07-23T18:38:10.803+04:30در حرم دل به زیارت عشق می روم ... دست بر ضریح سینه می گذارم به سجاده می روم ! بی تو کجا روم ؟! کجا روم ؟! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-109059169080301826?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1089834658177850732004-07-15T00:20:00.000+04:302004-07-15T00:20:58.176+04:30&#1575;&#1740;&#32;&#1705;&#1575;&#1588;&#32;&#1586;&#1605;&#1575;&#1606;&#32;&#1585;&#1608;&#32;&#1605;&#1740;&#1588;&#1583;&#32;&#1578;&#1608;&#1740;&#32;&#1605;&#1575;&#1705;&#1585;&#1608;&#1608;&#1740;&#1608;&#32;&#1711;&#1584;&#1575;&#1588;&#1578;&#32;&#33;&#33;&#33;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108983465817785073?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1089147560456670042004-07-07T01:29:00.000+04:302004-07-07T01:29:20.456+04:30&#1587;&#1610;&#1585;&#1575;&#1576;&#1610;&#32;&#1670;&#1607;&#32;&#1587;&#1585;&#1575;&#1576;&#1610;&#1587;&#1578;&#32;&#1576;&#1585;&#1575;&#1610;&#32;&#1670;&#1588;&#1605;&#1575;&#1606;&#32;&#1578;&#1588;&#1606;&#1607;&#32;&#46;&#46;&#46;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108914756045667004?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1088976103354329762004-07-05T01:50:00.000+04:302004-07-05T01:51:43.356+04:30&#1705;&#1588;&#1578;&#1740;&#32;&#1606;&#1608;&#1588;&#1578;&#1606;&#1605;&#32;&#1576;&#1607;&#32;&#1711;&#1604;&#32;&#1606;&#1588;&#1587;&#1578;&#1607;&#32;&#1575;&#1587;&#1578;&#32;&#33;&#32;&#32;&#1740;&#1705;&#1740;&#32;&#1740;&#1607;&#32;&#1584;&#1585;&#1607;&#32;&#1605;&#1606;&#1608;&#32;&#1601;&#1608;&#1578;&#32;&#1705;&#1606;&#1607;&#32;&#33;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108897610335432976?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1088418833565508952004-06-28T15:02:00.000+04:302004-06-28T15:26:00.750+04:30<p style="text-align: justify"> <br />&#9679;&#32;&#1580;&#1583;&#1575;&#1610;&#1740;&#33;&#32; <br />&#1576;&#1610;&#1585;&#8204;&#1705;&#1575;&#1705;&#1604;&#1610;&#1705;&#32;&#1570;&#1604;&#1583;&#1610;&#1585;&#1587;&#1575;&#32;&#1586;&#1608;&#1585;&#1576;&#1575;&#32;&#1576;&#1575;&#1604;&#1575;&#1587;&#1610;&#1606;&#32;&#47;&#32;&#1575;&#1711;&#1585;&#32;&#1610;&#1705;&#8204;&#1662;&#1585;&#1606;&#1583;&#1607;&#32;&#1575;&#1586;&#32;&#1580;&#1608;&#1580;&#1607;&#8204;&#1575;&#1588;&#32;&#1580;&#1583;&#1575;&#32;&#1588;&#1608;&#1583;&#33; <br />&#1587;&#1575;&#1610;&#1585;&#1575;&#1740;&#32;&#1643;&#32;&#1587;&#1575;&#1610;&#1585;&#1575;&#1740;&#32;&#1575;&#1610;&#1586;&#1604;&#1575;&#1605;&#1575;&#1610;&#1610;&#1606;&#32;&#1576;&#1572;&#1604;&#1575;&#1585;&#1605;&#1740;&#33;&#1567;&#32;&#47;&#32;&#1570;&#1610;&#1575;&#1606;&#1575;&#1604;&#1575;&#1606;&#32;&#1576;&#1583;&#1606;&#1576;&#1575;&#1604;&#32;&#1570;&#1606;&#8204;&#1606;&#1582;&#1608;&#1575;&#1607;&#1583;&#32;&#1576;&#1608;&#1583;&#1567;&#33; <br />&#1576;&#1610;&#1585;&#32;&#1576;&#1572;&#1604;&#1576;&#1572;&#1604;&#32;&#1610;&#1610;&#1578;&#1610;&#1585;&#1587;&#1607;&#32;&#1602;&#1610;&#1586;&#1610;&#1604;&#32;&#1604;&#1571;&#1604;&#1607;&#32;&#1587;&#1610;&#1606;&#33;&#32;&#47;&#32;&#1608;&#1575;&#1711;&#1585;&#32;&#1576;&#1604;&#1576;&#1604;&#1740;&#32;&#1604;&#1575;&#1604;&#1607;&#8204;&#1740;&#32;&#1587;&#1585;&#1582;&#1588;&#32;&#1585;&#1575;&#32;&#1575;&#1586;&#1583;&#1587;&#1578;&#32;&#1583;&#1607;&#1583;&#33; <br />&#1581;&#1575;&#1587;&#1585;&#1578;&#1610;&#1606;&#1583;&#1575;&#32;&#1587;&#1608;&#1586;&#1604;&#1607;&#8204;&#1605;&#1575;&#1610;&#1610;&#1606;&#32;&#1576;&#1608;&#1604;&#1575;&#1585;&#32;&#1605;&#1740;&#1567;&#33;&#32;&#47;&#32;&#1570;&#1610;&#1575;&#32;&#1583;&#1585;&#32;&#1581;&#1587;&#1585;&#1578;&#8204;&#1601;&#1585;&#1575;&#1602;&#1588;&#32;&#1606;&#1575;&#1604;&#1607;&#8204;&#1607;&#1575;&#32;&#1587;&#1585;&#1606;&#1582;&#1608;&#1575;&#1607;&#1583;&#32;&#1583;&#1575;&#1583;&#1567;&#33;&#46;&#46;&#46;&#13;&#10; <br />&#46;&#46;&#46;&#32;&#1570;&#1610;&#1585;&#1575;&#1604;&#1610;&#1594;&#1575;&#32;&#1570;&#1583;&#1605;&#32;&#1575;&#1572;&#1594;&#1604;&#1740;&#32;&#1606;&#1610;&#1604;&#1607;&#8204;&#1587;&#1610;&#1606;&#32;&#1567;&#33;&#32;&#47;&#32;&#1570;&#1583;&#1605;&#1610;&#1586;&#1575;&#1583;&#1607;&#32;&#1576;&#1575;&#1594;&#1605;&#32;&#1580;&#1583;&#1575;&#1610;&#1740;&#32;&#1670;&#1607;&#32;&#1582;&#1608;&#1575;&#1607;&#1583;&#32;&#1705;&#1585;&#1583;&#1567;&#33; <br />&#1705;&#1610;&#1605;&#32;&#1602;&#1575;&#1604;&#1575;&#1585;&#1643;&#32;&#1711;&#1608;&#1585;&#1605;&#1607;&#32;&#8204;&#1610;&#1610;&#1606;&#32;&#1570;&#1580;&#1575;&#1604;&#32;&#1581;&#1610;&#1604;&#1607;&#32;&#1587;&#1610;&#1606;&#1567;&#33;&#32;&#47;&#32;&#1670;&#1607;&#8204;&#1705;&#1587;&#1740;&#32;&#1588;&#1607;&#1583;&#32;&#1580;&#1583;&#1575;&#1610;&#1740;&#32;&#1585;&#1575;&#1575;&#1586;&#32;&#1583;&#1587;&#1578;&#32;&#1575;&#1580;&#1604;&#32;&#1606;&#1582;&#1608;&#1575;&#1607;&#1583;&#32;&#1606;&#1608;&#1588;&#1610;&#1583;&#1567;&#33; <br />&#1575;&#1610;&#1606;&#1587;&#1575;&#1606;&#32;&#1576;&#1575;&#1594;&#1585;&#1610;&#1606;&#32;&#1583;&#1572;&#1586;&#1604;&#1607;&#8204;&#32;&#1605;&#1575;&#1610;&#1610;&#1606;&#32;&#1576;&#1608;&#1604;&#1575;&#1585;&#32;&#1605;&#1740;&#1567;&#33;&#32;&#47;&#32;&#1570;&#1610;&#1575;&#32;&#1575;&#1586;&#1575;&#1606;&#1587;&#1575;&#1606;&#32;&#1593;&#1580;&#1576;&#32;&#1575;&#1587;&#1578;&#32;&#1575;&#1711;&#1585;&#1602;&#1604;&#1576;&#8204;&#1582;&#1608;&#1583;&#1585;&#1575;&#1662;&#1575;&#1585;&#1607;&#32;&#45;&#32;&#1662;&#1575;&#1585;&#1607;&#32;&#1705;&#1606;&#1583;&#1567;&#33; <br /> <br />&#1575;&#1586;&#32;&#1605;&#1582;&#1578;&#1608;&#1605;&#32;&#1602;&#1604;&#1740; <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108841883356550895?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1086978828052470542004-06-11T23:02:00.000+04:302004-07-21T11:52:45.946+04:30آتشي مي خواهم تا نوشته هاي کهنه اي را که بوي مرگ مي دهند را آتش بزنم ، قلم نتراشيده من ، مي خواهم نوشتني را با تو آغاز کنم ، نوشتني به درازاي يک عمر .حاصل اين نوشتن زيستن من و توست . بهاي اين زيستن کوتاه شدن هر روزه توست و شکستن دست من ...تراش را صدا کنم تا خطبه عقد را بخواند !؟ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108697882805247054?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1086292050443362432004-06-04T00:16:00.000+04:302004-07-21T11:59:52.306+04:30<p>کودکي در بيست و سه سال پيش با پول قرضي ، بدون هماهنگي ، سر زده ، زير بمباران در بيمارستاني در تهران بدنيا آمد ، کودک چهار پا راه رفتن را آموخت و سپس بروي دو پا راه رفتن را، قلم بر دست گرفت و به مدرسه رفت ،‌آتش جنگ سوزانده تر شد ، آسمان پر از پرنده هاي آهنين ، قلم شکست ، مدرسه تعطيل شد ، سفر آغاز شد تا کبوتران سفيد جاي پرنده هاي آهنين را در آسمان شهر بگيرند و باز چيني بند زني قلم شکسته را بند بزند ! روزگاران آنچنان به شتاب گذشت که شتاب گذشتنش از هر نوشتني بيشتر بود ، کودک روز به روز بزرگتر مي شد اما روحش ، جانش همچنان کودکي شيطاني بود که در فکر چيدن آلبالوهاي باغ همسايه بود ! از درخت بالا مي رفت که فرشته اي آمد ، به گمانم همين ديروز بود يا يک هفته پيش ، يک ماه پيش ؟!‌ يا شايد يکسال پيش ؟! مستي آمدن فرشته آن گونه بود که از ياد برديم چند پيک از اين جام شراب نوشيديم !‌ کار ما از شمارش پيک هاي گذشته است ، بايد به شمارش خمره باشيم تا شايد يادمان بيايد که چند پيک از اين شراب ناب نوشيده ايم ... کودک شمشير داشت فرشته به آن صيقل داد ،‌آهن زنگ زده اش را زير ضربه هاي پتک پولادين کرد ، چشمان کدر و بدبين کودک را با زلال ترين آبهاي زمين شست ، ديده اش را پاک کرد ، فکرش را غسل داد ،‌ خاکسترهاي قلب سوخته اش را کنار زد تا زغالهاي نهفته در زير اين خاکستر بار ديگر فرصت گداختن بگيرند . چه گداختني شد اين گداختن ! آتشي بر پا شد که زخم هاي گذشته را سوزاند و جوانه هاي آينده را روياند ! بروي سرزميني که قهارترين کشاورز زمين از کشت بوته خاري ناتوان بود سبزترين جنگل هستي را آفريد ، سرزميني آنچنان آباد که من امروز غرق در سبزي اش هستم و هنوز از مستي اش بيرون نيامده ام که توان بيان کردن اين سرزمين را داشته باشم . براستي چه سرزميني است اين سرزمين ...</p><p>مازيار</p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108629205044336243?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1084642207746041972004-05-15T21:57:00.000+04:302004-07-21T12:01:52.780+04:30<p>به آفتاب داغ بندر احتياج داشتم ، به لمس برگهاي نخل نياز ... تشنه صداي امواج ، غرق در تماشاي غروب خليج ... سمبوسه لب ساحل ، فلافل تند ، ميگو ، ماهي كبابي ، ساحل خلوت ، خواب زير كولر گازي ، نخل پير ، بوي برگ له شده اكاليپتوس ، هندونه خنك ، خرماي توي ارده ، شاني يخ زده ، قليون كوزه اي ، لمس شنهاي داغ ، گوش كردن صداي بوق كشتي ها ، بوي بازار ماهي فروشها ، كباب فيله كوسه ، چايي نيمرو ، يه پرواز تاخيري و ... به همه اينها احتياج داشتم ... و بيش از هر چيزي توي دنيا به دست گرم و مطمئن تو احتياج داشتم ، دارم و خواهم داشت ... </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108464220774604197?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1083834487150636842004-05-06T13:38:00.000+04:302004-07-21T12:03:14.733+04:30<p>اين دهات يا اون دهات مسئله اين است !فوق ليسانس هم مجاز به انتخاب رشته شديم !! اما مونديم که با اين رتبه کدوم دهاتي قبول ميشيم! فکر کنم با رتبه ام که نه زياد خوبه نه زياد بد يه چيزي شهرستان قبول ميشم ! هر کسي تو آشنا و دوست و فاميل و ... پارسال فوق ليسانس عمران (سراسري) قبول شده ٬ اگه ممکنه از اون آشنا يا دوستش بپرسه که رتبش چند بوده :) اطلاعات زير رو خيلي خيلي خيلي ممنون ميشم اگه برام بفرستيد :گرايش مورد نظر ( سازه - خاک - زلزله - سازه هاي هيدروليکي) روزانه يا شبانه يا غير انتفاعيرتبه داوطلباسم شهر و دانشگاه با سپاس فراوان !مازيار </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108383448715063684?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1083397510138131822004-05-01T12:15:00.000+04:302004-07-21T12:04:37.500+04:30<p><a name="108339751013813182"></a><strong>زلال تر از آب کس نديد&nbsp;، من ديدم&nbsp;، تو را ....</strong> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108339751013813182?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1082751782465592012004-04-24T00:53:00.000+04:302004-07-21T12:06:56.746+04:30<p>خداوند کسي را که maziar@gmail.com را زودتر از ما گرفت لعنت فرمايد !الهي آمين !اين مازيار ٬ مازياري ملعون ٬ کسي جز همان maziar.blogspot.com نيست ! يا همان مازيار که زماني در وبلاگ ژيوار مي نوشت !! او يک آبکشي خون آشام است !!! اونقدر برات ميل فوروارد مي کنم تا يک گيگ فضاي gmail ات پر شود تا مشت محکمي بر دهان آبکش و ايادي آن را منطقه بزنم ! لعنت صد باره خداوند بر کسي باد که چند سال است www.maziar.com را گرفته و استفاده نمي کند ! کاربران قديمي و فعال blogger مي توانند از نسخه بتا gmail استفاده کنند !‌ آدرسي زشت تر از www.maziar.ir@gmail.com ديده بوديد ؟!‌‌</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108275178246559201?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1082410864439648642004-04-20T02:11:00.000+04:302004-07-21T12:08:56.083+04:30<p>گرمي يك دست ... گرمي يك قلب ... گرمي يك عكس ... گرمي يك صدا ... گرمي يك نگاه ... دستي كه وقتي توي دستت مي گيري گرمت مي كنه ، قلب گرمي كه من توش هستم اين گرما رو بيشتر مي كنه ، عكسي كه هميشه نگاهش مي كنم ، صداي گرمي كه سيم هاي مسي تلفن درمي نورده تا مي ره مي شينه روي قلبت ، روي احساست ... و گرم گرمت مي كنه ، اما اون نگاه كودكانه و معصوم وقتي مياد جلو چشمام ، ديگه در برابر اين گرما نمي تونم طاقت بيارم و آتيش مي زنه به دلم ... دل تنگ مثل هيزم خشك خوب آتيش مي گيره ، وقتي كه روز ديدار مياد و اون نگاه رو با خودش سوغاتي مياره ، گرماي عشق اونقدر زياد ميشه كه همه چيز رو در خودش ذوب مي كنه ، توي خودش انتظار و دوري رو ذوب مي كنه ، اشكها ، نگاه هاي منتظر ، دستهاي يخ زده رو محو مي كنه ، جاي اشك توي چشماي آدم يه نوري مياد ، يه برقي مياد ، انگار تازه متولد شدي و داري به دنيا واسه اولين بار نگاه مي كني ، برات يه برگ چنار كلي معني ميده ، همون برگي كه تا ديروز از كنارش رد مي شدي و بي تفاوت از كنارش مي گذشتي به گلبرگهاي پامچالهاي توي حياط ... يه جور ديگه نگاه مي كني ، توي يه گلبرگ يه دنيا رو مي بيني و دنيا رو با لطافت يك گلبرگ ... يه لحظه مي ايستي تا ديگه صداي پاهات رو نشوني ... اونوقت توي درخت بالاي سرت صداهايي رو مي شنوي كه تا اون روز نشنيده بودي ، صداي پرنده ها رو از ميون شاخهاي سرو مي شنوي ، با دقت تر گوش مي دي ، صداي گنجشك رو اول تشخيص مي دي ، بدش صداي پرستو رو ، صداي يه طوطي ، يادت مياد كه شنيده بودي تهرون يه زماني پر بود از طوطي ، هنوز اگه يه خورده دقت كني صداش رو مي توني بشنوي ... نفس مي كشي ، بوي خاك خيس رو حس مي كني ، بويي كه هيچ عطري توي دنيا بوي اون رو نداره ، حس مي كني كه زنده ت مي كنه اين بو، مي برتت به كودكي هات ، بوي حياط مادر بزرگ رو مي ده ، وقتي كه آب پاشيش مي كرد و با يه جارو خاك ها رو هوا مي كرد ، مي رفتي لب حوض گلدونهاي شمعدوني رو مي انداختي وسط حوض ... با همون جارو دنبالت مي كردند و چهار تا فحشت مي دادند ... آره دوباره متولد شدي ، زندگي يه رنگ ديگه داره ، يه بوي ديگه ، يه طعم ديگه ، حتي حس لامسه ات عوض شده ، وقتي كه با دست تيغ هاي كاكتوس رو لمس مي كني انگار داري يك گل رو لمس مي كني ، دستت روي تيغ ها مي كشي و مثل اينكه داري يك گربه رو نوازش مي دي ، تيغ ها مثل موهاي گربه زير دستت خم مي شوند ، اما توي دستت نمي رن ، حتي تيغ ها هم باهات كنار ميان ، تيغ هايي كه تا ديروز توي دستت فرو مي رفتند ... زميني كه تا ديروز شوره زاري جلوي چشمت نبود ، تبديل شده به جنگلي سر سبز ، فكر مي كني معجزه شده ، يا مسيرت رو اشتباهي اومدي ، توي اين توهم هستي كه بارون مي گيره ، اما برعكس هميشه كه چترت رو زود بالاي سرت مي گرفتي ، چترت رو مي بندي و مي گذاري صورتت گلوله باران قطره هاي بارون لمس كنه ، بارون از ميان موهات مثل يك رودخونه مي ره پايين از روي پيشوني رودخونه مسيرش رو خم مي كنه از كنار ابروها پايين مياد ، قطره ها رو لپهات سرسره بازي مي كنند ، روي سرسره اي كه تا چند وقت پيش فقط سرسره ي قطره هاي اشك بود ، قطره هاي بارون شروع مي كنند به بازي كردن ، غسلت مي دهند ، پاك ات مي كنند و آماده براي برداشتن گامهاي بزرگهاي ، گامهايي كه تا ديروز براي اون مرد كوچيك خيالي بيش نبودند ، ولي امروز گامهايي هستند در پيش رو ... و فردا گامهايي در...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108241086443964864?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1082130280241116952004-04-16T20:14:00.000+04:302004-07-21T12:10:00.223+04:30<a name="108213028024111695"></a><strong>صاحب خانه دل من ...کوچکي خانه ات را به دلتنگي من ببخش ...</strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108213028024111695?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1081297917516227762004-04-07T05:01:00.000+04:302004-07-21T12:11:47.683+04:30<p>ابولمشاغل می گوید : " شادی نداشتن غم نیست ؛ بلکه داشتن کوهی از غم ، و غلبه بر این کوه است .بی مشغله می گوید : قبل از هر کوهی ، کوهپایه ای است ، کوهپایه ای با تپه های کوچک و بزرگ ! زیبای من ، تپه های نچندان کوچک و نچندان بزرگ را با هم فتح کردیم و از این فتوحات شادمان ، کوهی جلوی من و توست ، کوهی شاید به بلندای دماوند ! برای فتح دماوند ابتدا باید از کوهپایه ها و تپه ها گذشت ! در کوهپایه ها باید آموخت چگونه قلاب کردن طناب را ، چگونه میخ را در سینه کوه کوبیدن را ، چگونه محکم کردن جای پا در صخره ها را ... در کوهپایه ها سقوط کردن بی درد نیست اما جانگیر هم نیست ، اما سقوط در کوه ها مرگبار است ! میخ کوبیدن را باید خوب یاد بگیریم چون قله های بلندی انتظار گامهای ما را می کشند ، نباید قله ها را از خودمان ناامید کنیم . کوله ات را ببند ! فقط انسانهای پست در دشت های پست زندگی می کنند ، دشت هایی حتی بدون داشتن یک تپه از مشکلات ، انسانهایی غرق در بیهودگی و روزمرگی . من از روزمرگی بیزارم ! از انسانهایی که کوه را در افق می بینند اما هیچ وقت حتی پاهایشان به دامنه ها نمی رسد ، از انسانهایی که سالها آسمان را دیدند ، ابرها را دیدند اما آرزوی پرواز را ، لمس کردن ابرها را با خود به گور بردند . آنانی که سپیدی دماوند را از دور دیدند اما دستشان هیچگاه به برفهای کوهپایه های البرز نخورد . از آنانی که گنج را بی رنج می خواستند ، اما اگر می دانستند نارنجی که با رنج بدست آمده باشد چه طمعی دارد ، چه عطری دارد هرگز بی رنجی را انتخاب نمی کردند ! هرگز نقطه صفر را برای آغاز انتخاب نمی کردند ، از صفر به یک رسیدن بسیار سخت تر از نود و نه به صد رسیدن است .کوله ات را سنگین نکن ، برای صعود باید سبک رفت ! باید دل کند از همه چیز ، از همه آسودگی ها ! بندهای پوتین ات را محکم ببند ، بندهای پوتین زندگی را جوری محکم ببند که تا آخر زندگی مجبور به دوباره بستنشان نشوی ! بندهایی که باز می شود ، حادثه آفرین است ؛ حادثه در کوه مرگبار ! شاید روزی کودکانمان عکس فتحمان را ببینند و بر ما بخندند . بگویند چه پدران و مادران دیوانه ای داشتیم ! هیچ چیز برایم از این زیباتر نخواهد بود که فرزندانم به من بگویند دیوانه ! آنروز خواهم فهمید که فرزندانی عاقل دارم !به بهار می نگرم و آغاز زیستن ، به مزارع گندم که تازه سبز شده اند ، به درختانی پر از شکوفه . زندگی هم خزان دارد ، هم بهار . هم صعود دارد هم سقوط . بر خلاف همگان خزان درختان را دوست دارم ، درخت برگهایش میمرد ، شاخه هایش خشک می شود اما ریشه اش زنده است و در حال سیراب شدن با آبهای خنک و گوارای زمستانی . باید ریشه نهال زندگی مان بقدری بزرگ و قوی باشد که با خزان ، درختمان نمیرد . فرق یک درخت با یک بوته در همین است ؛ بوته زود رشد می کند ، زود گل می دهد و زود میمرد . اما درخت ؛ آرام آرام می روید ، بعد از چند سال گل می دهد و سالها میوه می دهد . من از کوه هایی که یک ساعته فتح می شوند بیزارم . از اینکه سوار تله کابین شوم و قله توچال را فتح کنم بیزارم . راستی داشت یادم می رفت ، یخ شکنهای پوتین هایمان را حتما با خود ببریم ، گاهی اوقات در کوه زندگی پای آدم لیز می خورد ، گاهی اوقات یخ های کوه بسیار لیز می شوند و در کوه ها لیز خوردن مرگبار ! برای فتح قله فقط داشتن یخ شکن ، بندهای محکم کفش ، خوب میخ کوبیدن و داشتن طنابهای محکم کافی نیست ، گرچه لازم است ! باید ایمان داشت به کوه ، به خداوند کوه ، باید ایمان داشت که آیا کوه من همین کوه است یا کوهم را اشتباه انتخاب کرده ام ؟! آیا براستی من مرد یا زنی هستم که حاضر باشم دشت و زندگی آسوده آن را ترک کنم ؟! هزاران سال پدران ما از همین دشت به کوه نگاه می کردند ، از همین زمین به آسمان ها و ابرها نگاه می کردند . چرا باید من از میان این همه مردمان دشت کوه را برگزینم ؟! آه چقدر هوس کردم به کوه بروم ، زیر آبشار بیاستم ، بدنم تا مغز استخوانش یخ بزند ، دندانهایم از لرزش ناشی از سرما مورس وار روی هم بخورند ، سپس بوته خشک گونی را آتش بزنم در آن سیب زمینی بریزم و با گلپرهای وحشی بخورم . تو هم با من میایی ؟!از کوه می گفتم از خود کوه ... از خود کوه ... بهمن را یادم رفت ! کولاک را ... از سرمایی که به مغز استخوان نفوذ می کند اما نباید گذاشت که به درون قلبمان نفوذ کند ، محمد را یادت است ؟! اوراز را می گویم ، مرد کوه ها را می گویم ، بسیاری از کوه ها هنوز جای پای او را در خود دارند ، جای میخ های کوبیده شده توسط او بر سینه هایشان .... کوه در عین زیبایی بی رحم است و بر خوبان بی رحمتر ! باران زیباست ، آب مایه حیات است ، اما هنگامی که زیاد می شود مایه ممات است و سیلاب ! برف روی کوه ها زیباست ؛ کوه را همچون عروسی سپیدپوش می کند و سرمایه زیستن رودها و سیراب کننده مردمان دشت در تابستانهای گرم ! نیرویشان عظیم است و صدایشان هولناک ، بهمن را می گویم ! از خوبیها گفتن زیباست اما بدیها را نباید فراموش کرد . اینجا سرزمین من است ، سرزمین بی رحم من ! اما من تو در این سرزمین در این کوه بدنیا آمده ایم ، باید بجنگیم با صخره های این سرزمین ، دست و پنجه و نرم کنیم با مردمان بداندیش این سرزمین ! مردمان بداندیش چون خود بد اند ، به دیگران بد نگاه می کند ! آری آنان غرق اند در کثافت ، آنگاه می خواهند من و تو را به راه راست هدایت کنند ، عجب راه راستی است راه راست اینان . همانهایی که آیین کوه را تحریف کردند ، در آیین مقدس کوه بند و تبصره آوردند و خواستند در برابر طبیعت بیاستند ! در برابر زیبایی ... در برابر عشق ! نام مقدس کوه را در آیین شان آلوده کردند و از آن سوء استفاده ! در سرزمینی که بداندیشان زمام قدرت را در دست می گیرند جای خوب اندیشان در غارهای کوه است ، بد اندیشان گناهانی که خود در دل دارند را به خوب اندیشان نسبت می دهند و انگ بدنامی را به آنان ، اما چه می شود کرد در برابر هجوم این غوم مغول ! هوای آلوده که از شش های مصمومشان بیرون می دمند حتی در انتهای غارهای کوه استثشام می شود . باید جنگید یا صلح کرد ؟! مردمان ضعیف با آنان می سازند و همرنگ آنان می شوند تا نشوند رسوا ! اما جنگ ! تو قانون جنگ را خوب می دانی ... قانون جنگ خون است ... خون ... اما برای جنگ باید قوی بود ! بازی شطرنج یادت است ؟ فرق میان مهره شاه و سرباز ... باید آذوقه روزهای جنگ را جمع کرد ، شمشیرها را صیقل داد . اما تا آن زمان چه باید کرد ، آیا باید همانند مردمان سست با آنان ساخت ؟! هرگز ... هرگز ! نه جنگ کرد نه صلح ! باید زیست ، اما نه مثل آنها ، در کنار آنها به آیین قدیم کوه ، آیینی که در آن تبصره و بندهای مردمان بداندیش کوته اندیش وارد نشده است ! اگر کتاب آیین قدیمی را پیدا نکردیم ، خودمان آن را خواهیم نوشت ، دست در دست ! باید قلمهایمان را بتراشیم که نوشتی طولانی در راه است ، آیین هایی که مادربزرگ در قصه هایش برایمان می گفت ... آیین آزاد و بااندیشه زیستن ! در کنار آنان زیستن می دانم دردهای خود را دارد ، می دانم که هر روز باید نگاه های بداندیش این مردمان را تحمل کنیم ! می دانم که انگ همه گناهان را به ما خواهند زد ! چون عشق حتی این اصلی ترین قانون طبیعت را گناه می دانند چه برسد به دیگر چیزها ... اما زیبای من صبر کن ! همه روزهای زندگی روزهای بد نیستند ، همه ماه ها ، ماه های سخت نیستند ! درخت را یادت است ؟! زمستان می آید و خزان می کند ! اما ریشه هایش زنده است و در حال سیراب شدن ، در بهار یک روزه خواهی دید هزاران شکوفه از شاخه هایی که تا دیروز به ظاهر مرده بودند بیرون می زند ! مطمئن باش ! این قانون طبیعت است و آنان محکوم اند به پذیرفتن بهار ، همانطور که ما محکوم بودیم به تحمل خزان ! ریشه هایمان در حال سیراب شدن است ، اگر در دستهایمان را محکم بهم بدهیم هیچ نیرویی ما را نمی تواند از هم جدا کند و گرمای این نیرو روزی درختان را پر شکوفه خواهد کرد ! مردمان بداندیش می خواهند ما را تحقیر کنند ، کوچک کنند با انگ هایشان ! اما آنانی که ایمان استوار دارند ، ایمانشان را با این انگ ها از دست نمی دهند ، بلکه ایمانشان قوی تر می شود ، آنان می خواستند با تحقیر و کوچک کردن ما ما را خرد کنند اما بدان که کوچک نشدن و تحقیر نشدن ما باعث تحقیر آنان و کوچک شدن آنان می شود و شکستن بت های آنان ، آنان با دست خود خود را می شکنند ؛ صیادی که دام برای صیدش می گذاشت عاقبت در دام گرفتار شد ! اما سنگینی گامهای کوه نوردان ، آنانی که در کوله اندیشه هایشان بسیار با خود بار دارند ، باید گامهایت را روی سنگهای بزرگ و محکم بگذاری که تاب و تحمل گامهای تو را داشته باشد ، نه کلوخهایی که در زیر پایت خرد می شوند و تو را بسوی ته دره ها می برند ، کوله سنگین هم مشکلات خود را دارد ، گاهی اوقات در صعود ناچاری از سراشیبی هایی بگذری که خاک اش بسیار سست است و زیر پایت را خالی می کند ، لالون - تلخاب را یادت است ؟! جایی بود در راه که مسیر بسیار راه بسیار سست بود ، با بیل جای پا را درست می کردیم ، اما به محض اینکه پا را روی جاپاها میگذاشتی خاک زیرش ریزش می کرد . باید سریع می دویدی قبل از اینکه خاک ریزش کند ، نباید به خاک امان می دادی که بیاندیشد که چه نیرویی بر آن تحمیل می شود و باز برای نفر بعدی جای پاها را درست می کردیم ... می دانم خاک سرزمین من برای گامهای تو بسیار کم تحمل است و گاهی بی تحمل ، اما باید صعود کرد ! آری تو بزرگ تر از آنی هستی که در شناسنامه ات نوشته اند و برای مردمان بداندیش این گناهی است نابخشودنی ! اندیشیدن در آیین آنان گناه است چه برسد به خوب و زود اندیشیدن ! اما من و تو ثابت خواهیم کرد که حتی در آنجا که کوه در زیر پایت ریزش می کند می تواند بالا رفت و صعود کرد ، فقط باید سرعت دویدنت از سرعت ریزش بیشتر باشد ، اندکی تعلل مرگبار است ، می دانم که سخت است ، اما شدنی است ، من و تو بسیاری از ناشدنی ها را شدنی کردیم ! این را هم می توانیم ! سرزمین ام پر است از پلهای قدیمی و کهنه ای که طاقت عبورر ماشین های سنگین را ندارد ، در جاده زندگی مان پر است از نوع پلها ... پلهایی که پدر بزرگ شاهد ساختنشان بود ، در آنروزها بسیار محکم بود ، البته در برابر وزن گارهای چوبی ! نباید در جلوی این پلها ایستاد و زانوی غم را بقل کرد و آنسوی رود را تماشا ! من و تو پلهایی خواهیم ساخت استوار و محکم ! بعضی ها خود را سبک می کنند ، کوله هایشان را خالی و از این پلها می گذرند ، این آسان ترین راه است ، اما بهترین راه نیست ! ما بار کوله هایمان را به آسانی بدست نیاورده ایم که بخواهیم به راحتی از دست بدهیم ! آستین هایت را بالا بزن ! باید پلی بسازیم !اما اگر روزی در این جنگ و نبرد شکست خوردیم و بداندیشان درخت مقدسمان را با تبر تحجرشان قطح کردند و من و تو را به صلیب کشیدند . هرگز ناراحت نباش ! در بهار جوانه هایی از کنار تنه بریده مان خواهد زد و باز درختی خواهد روید ! صلیب عیسی را در آغوش گرفت و دنیا مصلوب را ...... </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108129791751622776?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1080929985750484642004-04-02T22:49:00.000+04:302004-07-21T12:12:52.023+04:30<p>من صحرا را باور دارم ، قانونهاي صحرا را ، حتي براي مردمان شهر ، زنان صحرا در چادرهايشان بز آرام نمي خواهند ، مرد مي خواهند ، مردان صحرا سوار اسبهاي آرام نمي شوند ، در جستجوي اسبي سركش هستند ... من روييدن گندم را در دشت باور دارم ، روييدن هزار دانه از يك دانه ، من ريختن خون را در دشت باور دارم ، ريختن هزار خون براي يك خون ... زندگي گاهي بهايش خيلي كم مي شود ، زماني كه خون ريختن همچون نوشيدن جرعه اي آب باشد ، خاك بوي خون مي دهد ، بوي مرگ ، بوي باروت ! اما در ميان همين خاك بذر گندمي جوانه مي زند ، پرنده اي آواز مي خواند ، دختري موهايش را مي بافد و پسركي عاشق مي شود و باز بوي باروت دشت را پر مي كند ،من و تو از سفر به صحرا مي آييم ، از سرزميني در خيال ، سرزميني كه حتي من و تو خونريزترين مردش را دوست داشتيم ، شعرهايش را زمزمه كرديم ، عاشقي اش را مزمزه ، گندم زارهاي مردمان آنسوي رود را آتش زد ، نكوهشش كرديم اما باز دوستش داشتيم ، خون ريختن هايش از روي عشق بود ، و عشقش از روي جنون و جنونش حاصل يك تنفر ، يك انتقام ، اما باز ما دوستش داشتيم ! براستي كه صحرا يك مادر بيشتر ندارد ، قانون صحرا خون است و بهاي خون ، خون ! تا روزي كه در صحرا ديگر خوني نمانده باشد تا ريخته شود ... در همين سرزمين بي رحم باز دختران صحرا نقش عشق را در قالي هايشان مي بافند ... پسرانش گوسفندان را به دشت مي برند و پر سوز در ني هايشان مي دمند ... من و تو سفر به اين سرزمين را دوست داشتيم ، افسانه هايش را ، قصه هايش را ، شعرهايش را ... .... اوچي ! امشب .... اوجا ، شاعر وحشي به چادرت حمله مي كند، به برادرهايت بگو تنفگهايشان را پر كنند ! دواي درد سينه ي پر از عشق اين شاعر وحشي يا گلوله هاي سربي برادرانت است يا خود تو ! مازيار </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108092998575048464?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1080679123139201852004-03-31T01:08:00.000+04:302004-07-21T12:23:11.713+04:30<a name="108067912313920185"></a><strong>دارم پرواز مي کنم !تنها مسافر قلب من ! کمربندت رو محکم ببند !</strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108067912313920185?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1080144667335838542004-03-24T20:41:00.000+04:302004-07-21T12:24:24.423+04:30<p style="TEXT-ALIGN: justify"> <br />باران آمد ، اما طراوت تو را نداشت ... برف آمد ، اما سپيدي دل تو را نداشت ... زلزله آمد ، اما قدرت ويرانگري عشق تو را نداشت ... سيل آمد ، اما آب چشمان گريان مرا نداشت ... رعدي از آسمان آمد ، اما برق چشمان تو را نداشت ... خورشيد از پشت كوه ها آمد ، اما گرمي دستان تو را نداشت ... ماه آمد ، اما زيبايي روي تو را نداشت ... ساقي آمد ، اما شرابش گيرايي لبان تو را نداشت ... خدا آمد ، اما ايمان مرا به عشق نداشت ... <br />مازيار <br /></p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108014466733583854?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1080069925812068962004-03-23T23:55:00.000+04:302004-07-21T12:25:47.050+04:30<p style="text-align: justify"> <br />يه اسكله كوچيك قديمي ، يه درياي آروم ، يه غروب خورشيد ، صداي مرغهاي ماهي خوار ، يه ليوان ماالعشير غير اسلامي كه كنارش يه نصفه ليمو باشه ، به نسيم ملايم ، يه كشتي كه داره توي افق گم ميشه ، چند تا ابر خوشگل اون بالا ، زيباست ! مگه نه !؟ <br />يه دست كوچيك مهربون توي دستت ، يه نگاه آروم كه داره با تو غروب خورشيد نگاه مي كنه ، كنارت داره به سمفوني مرغهاي ماهي خوار گوش مي ده و يه آسمون پر از ابرهاي عشق كه داره توي قلبت مي باره ، خيلي خيلي زيباست ! مگه نه !؟ <br />مازيار <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-108006992581206896?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1079350708475386032004-03-15T15:08:00.000+03:302004-07-21T12:27:27.936+04:30<p style="text-align: justify"> <br />به نگاه هاي عاشقانه اي مي انديشم كه مرا از انديشيدن به همه چيز جز صاحب آن نگاه ها رهايي مي بخشد ، رهايي ، رهايي ، رها شدن از همه چيز ، آزادي ، بودن ، هستن ، وجود ، اطمينان ، استقلال ، مالكيت و عشق برايم معني مي گيرد ، بزرگ مي شوم ، بزرگانه فكر مي كنم ، لااقل بچگانه فكر نمي كنم ، عجب حكايتيست حكايت من و تو ، ابرهاي بالاي سرم بر زمين لنگر مي اندازند تا باد آنها را از استشمام بوي تو در وجودم محروم نسازد ، من ابرها رو دوست ندارم ، چون آنها هم بوي تو را دوست دارند چون من ، هيچ رقيبي در زمين و حتي آسمان نمي توانم تحمل كنم ، چه بيرحمانه است قانون عشق ، مثل قناري هايي كه به جرم زيبايي مردمان شهر آنها در قفس مي اندازند من تو را در قفس آيا خواهم انداخت !؟ مهربانانه به قناري ها نگاه خواهم كرد و بايد توقع داشته باشم كه آنها مرا - زندان بانشان - نيز عاشقانه نگاه كنند ، چه پر توقع است انسان ، حتي اگر عاشق خداوند هم باشد ، تحمل حضور بنده اي عاشقتر از خود را نخواهد داشت ، چه برسد به عشق زميني ، با وسوسه هاي موجود زميني ، من دوست دارم بنشينم در كنار جاده و چاي بخورم و به تو بي انديشم و به جاده ، به زيبايي درختان كنار جاده ، به نوازشگري صداي آب رودخانه ، به سبزي جلبك هاي كنار آبشار و غرق شوم در صداي ني چوپان ... اما ناگهان تابلو پيچ خطرناك ، خطرمرگ روياهايم را به كابوس تبديل مي كند ، به برگهاي تاريخ مي انديشم و انسانهايي كه در اين پيچ جان باخته اند ، آنها هم به زيبايي درختان مي انديشدند !؟ به نوازشگري صداي رودخانه !؟ به سبزي جلبك هاي كنار آبشار !؟ آنها هم يك فال گردو خريده بودند از زن كنار جاده !؟ باز به برگهاي تاريخ نگاه مي كنم و مسافراني كه به سلامت از اين جاده گذشتند ، به مسافراني كه باهم ، دست در دست هم از اين پيچ ها گذشتند و به دريا رسيدند ، راستي گردوها تمام شد ، بريم باهم يك فال ديگر گردو بخريم ... <br />من زيبا ديدن را با تو آموخته ام ، زيبا ديدن از آفريدن زيبايي ها سخت تر است ، ذهن زيباست كه آفرينش مي كند و آفريدگار عشق حتما زيباترين ذهن را داشته است ،زيبايست كه زيبايي مي آفريند، باران زيباست كه زندگي مي آفريند و تو حتما زيباترين زيبايي زمين بودي كه اينگونه مي توانم همه چيز را زيبا و ناب ببينم ، من اين ناب ديدن را دوست دارم ، ناب شنيدن را ، ناب خواندن را ، من هنوز غرق در اين سوال كه عشق ضرورت زندگي است يا زندگي ضرورت عشق !؟ هدف زندگي است يا عشق !؟ آنان براي عشق جان دادند هدفشان عشق بود نه زندگي ، اين ثابت مي كند كه هدف عشق بوده است !؟‌ نه نمي دانم پس آناني كه عاشق بودند و زندگي كردند هدفشان عشق نبوده است ؟ هدفشان فقط اين بوده است كه زندگي را عاشقانه بگذرانند ، اما مي دانم آناني كه عشق بهانه اي بود براي همبستر شدن جزو هيچ يك از اين دو گروه نبودند ، زيرا كه آنان عاشق نبودند، نه آنها هم عاشق بودند، اما عاشق عشق نبودند عاشق بستر بيش از همبستر بودند، آه خداوندا، خدايي كه من نمي دانم چقدر به تو هنوز ايمان دارم ، چگونه مي توانم صدايت كنم زماني كه در زمين خداوندگاري دارم كه بيش از آنكه به تو ايمان داشته باشم به او ايمان دارم ، ايماني به محكمي تبر ابراهيم ، كه همه بت ها را شكست ! حتي شايد ايمان من به او از تبر ابراهيم محكم تر بوده است كه مي ترسم در جدال ايمان من به او و به تو ، ايمان به او تركي بر ندارد .... اما نمي دانم ما انسانها چرا هميشه جدال را انتخاب مي كنيم ، من اين كفر را كه دو خدا داشته باشم بهتر از نبرد خدايانم با هم مي دانم ، زيرا اين كفر حيات است و جدال خدايان زوال من است ، من كافرم و اين كفر را دوست دارم ، مثل گلهاي پامچال حياط كه زير لحاف برف خوابيده اند و آفتاب را دوست دارند ، آفتاب من ، بهار خواهد رسيد و فصل در آغوش كشيدن خورشيد و گلبرگهاي پامچال ... <br />مازيار <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107935070847538603?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1079206646450081982004-03-13T23:07:00.000+03:302004-07-21T12:28:45.386+04:30<p style="text-align: justify"> <br />مستم ... بهتر بگويم سر مستم ! عجب مي است اين مي عشق ، كه هر چه از لبانش مي نوشم ، تشنه تر اش مي شوم ! چه جاميست اين جام عشق ، دست گرمت جام مي من است ، دست گرمي كه آنرا با هيچ جامي عوض نخواهم كرد ، دست گرمي كه با نوشته هايش روح مرا نوازش مي كند، نوشته هايي كه انديشه هايي پشت آن است ، انديشه هايي كه سلولهاي خاكستري مغزم را نوازش مي كند! چه عشق بازيست امشب در روح ، فكر و جان من ! عشق بازي كه رسمش صداقت است و راهش راستي ! اهدنا الصراط المستقيم ! به راستي كه راست ترين راه همين راه است ! راهي بي انتها! راهي كه حتي انتهايش مرگ نيست !زيرا كه نوشته ها نمي ميرند! انديشه در زير خاك پوسيده نمي شوند، زيباي من ! مهربان من ! نويسنده كوچك دوست داشتني من ! من ديوانه ام ! ديوانه ي تو ! <br />اين ديوانگي را دوست دارم ! همين ديوانه گيست كه بندهاي زميني بودن را پاره مي كند ، بندهايي كه عاقلان هميشه به دستان و پاهاي خود مي بندد - ديوانگي راز پرواز انسان است - پرواز بسوي عالمي كه هيچ كس نامي بر آن ننهاده است ، عالمي برتر ، عالمي كه در آن بندي نيست ، زنجيري نيست ! مي دانم تو نيز هم اين عالم را مي فهمي ! زيرا تو هم ديوانه اي ! اگر ديوانه نبودي اينگونه ديوانه وار در كنار چنين ديوانه اي زندگي نمي كردي ! چه جمله رومانتيكي است وقتي كه صدايم مي كني " ديوانه " اين جملت را با هزاران جمله عاشقانه عوض نمي كنم ! زيباي من ! مهربان من ! من ديوانه ام ! ديوانه ي تو ! <br />مازيار</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107920664645008198?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1078608197293909282004-03-07T00:53:00.000+03:302004-07-21T12:30:13.990+04:30<p style="text-align: justify"> <br />خيلي هوس کردم که مثل قديمها بنشينم پشت کيبورد و شروع کنم به تايپ کردن مثل يه پيانيستي که داره نت ها رو کنار هم مي چينه و يه آهنگ دلنشين رو داره مي سازه ٬ بنشينم و کلمه ها رو پشت هم قرار بدم و يک جمله يا چند سطر زيبا بنويسم ٬ اما خيلي وقته نمي دونم که چرا وقتي پشت کيبورد دارم تايپ مي کنم ٬ اون حسي که يه پيانيست موقع ساختن آهنگ داره و من ندارم ! نمي دونم يه حس خاص مي خواهدش ٬ يه حس که اگه غمگين و افسرده باشي خيلي راحت اون حس بهت دست ميده و ناخودآگاه شروع مي کني به نوشتن ٬ به نواختن کلمه ها پشت سر هم ٬ کلمه هايي که جمله مي شوند و جمله هايي که يک متن يا شعر مي شوند ٬ من مدتهاست بدنبال اين هستم که بفهمم که چرا قلم تلخ و غمگين زيباتر از قلم شاد و شيرين است ؟! نمي دونم ٬ شايد تلخيها و غم ها واقعي تر از شاديهايند ؟! <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107860819729390928?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1078265876822840062004-03-03T01:47:00.000+03:302004-07-21T12:31:24.856+04:30<p style="text-align: justify"> <br />فصل گلهاي ابريشم تمام مي شود . فصل در پيله تنهايي ماندن است - فصل حکومت اصوات . * <br />.... <br />نمي دونم چرا اين جمله با همه دردناکيش بهم چسبيد !! ولي اي کاش فصل گلهاي ابريشم پاياني نداشته باشد ... <br />.... <br />* نادر ابراهيمي <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107826587682284006?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1077897137526444042004-02-27T19:22:00.000+03:302004-07-21T12:33:42.060+04:30<p style="text-align: justify"> <br />زندگي يعني گوش کردن به نوار پيانو مورد علاقه ات ٬ زندگي يعني نگاه کردن به گوشتکوب روي ميز و تجسم کردن زماني که يکي باهاش مي زنه توي کله ات ٬ زندگي يعني بري پيش محسن بالاي کوه قليون بکشي ... زندگي يعني تا صبح بشيني سر حليم صبح ورق بازي کني ... زندگي يعني چيزبرگر با پنير اضافه ... زندگي يعني بندري با نون اضافه ... زندگي يعني بري لب جاده توي کثيف ترين رستوران دنيا ٬ خوشمزه ترين ديزي دنيا رو بخوري ... زندگي يعني دم در سردخونه واسه دوستات گريه کني ... زندگي يعني با قورمه سبزي سلف نسکافه بخوري ... زندگي يعني نصفه شب از ديوار خونه بچه ها بالا بري و صداي روح در بياري ! ... زندگي يعني يه روز براي هم بميري و شايد يه روز با مشت و لگد به جون هم بيوفتي ... زندگي يعني نصف شب قاطي کني و براش اس ام اس بفرستي ... زندگي يعني توي يه کوچه قديمي به صداي جوي آب گوش کني و غرق اون بشي ... زندگي يعني به يه درخت خشکيده نگاه کني اما زندگي رو توي اون ببيني ... زندگي يعني به يه ماشين زنگ زده نگاه کني ٬ اما حرکت رو توي اون ببيني ... زندگي يعني به يه ديوار کج نگاه کني و بگي راه ما صافه و ديوارها کج اند ... زندگي يعني وقتي که دستش رو توي دستت محکم فشار ميدي حس کني که خوشبخترين مرد زميني ... زندگي يعني وقتي که روي تخت بيمارستانه براش گريه کني ... زندگي يعني يه شمع که روز روشن ميشه ... يه روز هم خاموش ... اما مي دوني ٬ اگه از نورش و حرارتش استفاده کني ٬ هيچ وقت از خاموش شدنش ناراحت نميشي ... <br />مازيار ... <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107789713752644404?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1077523986640391872004-02-23T11:43:00.000+03:302004-07-21T12:34:42.516+04:30<p style="text-align: justify"> <br />در محرم امسال آرمان حسين ٬ آزادي را شهيد کردند ... اينجا ايران است ٬ صحراي کربلاي قرن ۲۱ ٬ که در آن جلوي رودهاي آزادي - نشريات - را مي گيرند و صدايشان در سدهاي تحجر خفه مي کنند . <br />به راديو گوش مي کنم و صداي نماينده هاي مجلسي که امروز از هميشه شجاع تر بودند ٬ چون چيزي براي از دست دادن نداشتند ! امروز در صحن مجلس اسلامي که در ايران است را هم تراز اسلام طالباني کردند ٬ امروز نماينده اي فرياد زد نيمي از جمهوريت نظام مرد و نماينده اي در جوابش از پرداختن کردن حقوق چغندرکاران فلان جا حرف زد !! نماينده اي از کردستان امروز از تهديد به مرگ نمايندگان صحبت کرد ... امروز در ايران خيلي خبرها هست !! <br />فردا را خدا مي داند !!‌ <br />خدا به ما رحم کند !!</p> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107752398664039187?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3690845.post-1077231212461054792004-02-20T02:23:00.000+03:302004-07-21T12:35:52.976+04:30<p style="text-align: justify"> <br />جمعه هم رسيد ... تا چند ساعت ديگه انتخابات ميشه ... ميزان شرکت مردم در اين انتخابات خيلي چيزها رو نشون ميده ... پس تا فردا صبر مي کنيم و زود نتيجه نمي گيريم :) <br />از سياست و کثيفيش بگذريم ! چه برف قشنگي مياد امشب ... کف کوچه يه ذره سفيد شده ... <br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3690845-107723121246105479?l=mazash.blogspot.com' alt='' /></div>maziarhttp://www.blogger.com/profile/00273950286467105024noreply@blogger.com